Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

patroon een in het struikgewas aan flarden bengelend stuk gaas beschouwde.

Daar heb je haar sluier, prevelde de jager..

Och, dat verwondert me niets, zei Peter schouderophalend!, we volgen immers haar spoor.

Dat kan wel zijn, maar voor mij is het een wenk der Voorzienigheid, dat wij niet moeten wanhopen, dat, zoo zij eenmaal de waarheid weet, er vergeving zijn zal voor onze daad.

Als u er zoo over denkt, patroon, dan moeten we beenen maken om haar in te halen. Gairon drukte de hand van zijn- makker en schoof het gevonden voorwerp tusschen zijn mouwvest, waarna zij zich op weg begaven. Tegen middernacht ontmoetten ze een door palmboomen overschaduwde bron, waaraan zij hun dorst konden lesschen.

Water is er genoeg, zei Peter, maar na de zevenendertig uren, dat we geen voedsel gezien hebben, krijg ik vreemde gewaarwordingen in mijn ingewanden, hoor! En kijk eefls hier, een tempteerend gezicht is het, ais .je het restant ziet van afgeknaagde antilope boutjes, als een bewijs, dat onze vrienden hier gisteren ter plaatse heerlijk hebben gesmuld.

Dit zeggende, plukte hij een cactusblad af, waarop hij begon te kauwen, oin zijn knagenden honger te stillen.

Er is nu eenmaal niets aan te doen, hernam Francis, we zitten in het schuitje en het noodlot sleept ons meê. Het is best maar voort te marcheeren.

Zoo gezegd, zoo gedaan. Maar na twee nachten nog te hebben voortgesukkeld, voelden ze hun krachten hun ontzinken en zegen ze als een inerte massa op' den grond.

Hoe lang zij in dien toestand hadden gelegen, zouden ze moeilijk kunnen bepalen, maar ze openden op zeikeren dag hun oogen met het bewustzijn, dat een warme vloeistof terecht kwam in hun krampachtige maag. Schimmen bewogen zich om hen heen, een grove stem klonk hun in hét oor:

Ze komen bij, sergeant!

Hun blikken verhelderden, ze ontwaarden militiesoldaten der Vereenigde-Staten.

Hoe komen jullie hier? vraagde Francis.

Je mag den hemel wél danken', dat we je op een verkenning hebben zien liggen. Maar ik vraag op mijn beunt: wat voeren jullie hier uit?

Als een bliksemflits schoot het Gairon te binnen, dat deze soldaten de speurhonden waren van Dolora Pacheco. Voorzichtigheid werd bier dringend geboden'. Een leugen om bestwil was zaak.

Terwijl wij sliepen, vervolgde Francis, heeft men onze wapens en leeftocht gestolen.

Maar je komt van de Pecos rivier, — héb je geen reizigers op je weg ontmoet? Er moet een dwaze Mexicaansche Mestiza hier rondzwerven, die de regeering der Vereenigde-Staten heel wat last veroorzaakt Wij zullen u beiden naar ons kamp vervoeren, waar ge door den chef der grenspolitie zult gehoord

worden en rékenschap hebt af te leggen van uw identiteit.

En wie is dat heerschap, als ik vragen mag? hernam Francis met voorgewende onwetendheid.

Joe Sullivan, die met een politieke zending is belast.

Maar dat klopt als de balans van een accountant zei Gairon leukweg; dien man moet ik hebben, want ik heb hem een gewichtige mededeeling te doen. -

Het kamp der Unie-soldaten was weldra bereikt. Op een rotsachtige verhevenheid; door een reusachtig bazaltblok overwelfd, zat Joe Sullivan in persoon. Op het gezicht van den man, die van den Canadees een' laaghartige», verrader had gemaakt, tegen diens wil en dank, beefde Gairon van inwendige woede. Hij had "een gevoel alsof hij dien man moest doorsteken met het dolkmes, dat hem als eenig wapen door de Mestiza was achtergelaten.

Gairon! riep Sullivan, die een kreet van verbazing niet kon onderdrukken en door een doordringenden blik den jager van de wijs trachtte 4e brengen. Deze evenwel was op de samenkomst voorbereid en antwoordde luchtigjes:

Dezelfde patroon, dezelfde met kameraad Peter. Aangenaam u zoo onverwacht te zien; ik had de hoop bijna opgegeven,

Hoe komt het, dat ik in zoo'n langen tijd geen tijding van je heb ontvangen? Je kondt toch weten waar de Mestiza zich ophield.

Het papier, dat ik van. u in mijn zak heb, heeft me een leelijke poets gespeeld. En hij verhaalde op welke wijze de Mestiza achter zijn geheim was gekomen.

Nu ja, dat kan een ieder gebeuren. Ons contract is weldra afgeloopen en de belooning zal u ten deel vallen, zoo ge nu maar stipt mijn bevelen opvolgt. De Mestiza en haar gevolg zullen aan mijne waakzaamheid niet ontsnappen. "Het komt er slechts op aan....

Een plotseling rumoer brak zijn rede af. Gevolgd door eene menigte nieuwsgierigen maakte een kapitein zich baan tot den grenskommissaris.

Ik breng u eene vrouw, Edelachtbare, die zich naar het Oosten wendde en door mijne manschappen aangehouden, geen weerstand bood.

Gairon, wat dunkt je van dit exemplaar? luidde Snffivan'S vraag. Behoort ze tot het gevolg der Mestiza?

Onder de okerlaag, die haar aanschijn bedekte, herkende Francis de Mexicaansche Maagd.

De dienaren van Donna Pacheco zien er heel anders uit, zei de Canadees onvervaard.

Dat zou ik ook denken, antwoordde Sullivan. En tot de Indiaansche zich richtend:

Ge zijt vrij, Maria, (de Centraal-Araerikanen noemen alle vrouwelijke Roodhuiden bij dien naam, de mannen heeten bij hen José) ingerukt — marsch!

Sluiten