Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

HET ONVOORZIEN CONTRACT.

Donna, ik «eb u niets verheeld. Wilt ge in mij den man zien, die de zegepraal uwer zaak zal bewerken?

Een oogenblik zag ze hem pplettend aan, een lichtgloed flikkerde in haar oogen, en met een stem, zoo zacht, dat de Canadees tot tranen toe er door werd bewogen, zeide ze:

Spreek ik zal u gelooven.

Dit was de amnestie, de vergiffenis, de vergetelheid van het verleden. De booze droom nam een einde. Francis vouwde de handen samen.

Spreek, hernam de Mestiza.

Hij boog eerbiedig, en opstaande:

Donna, hernam hij, nauwelijks vijftig man maken uw geleide uit. Peter en ik zullen u 'bevrijden— mijn leven heb ik veil voor die taak.... maar toch acht ik het zaak, dat u er toe besluit nog een wijle de gevangenschap te dulden.

Ach! mompelde ze, niet zonder verbazing.

Hoor mij aan. Als kind der prairie, heb ik iets geërfd van de list der Roodhuiden met wie ik dikwerf slaags ben geweest Ziehier, wat na rijp beraad de toestand mij ingeeft. Nu gij in gevangenschap zijt, keeren de militaiesoldaten naar hun respectieve garnizoenen terug. De prairie zai geen vijanden meer zien en uwe vrienden, die op

dit oogenblik gelegerd zijn aan de oevers van de Canadeesche rivier, zullen zonder op moeilijkheden te stuiten het Eendrachtsnoer machtig worden.

Dat is zoo, prevelde ze andermaal.

Neem integendeel aan, dat men u thans bevrijdt, ging de jager voort met meer énergie, door haar goedkeuring aangemoedigd. Wat zal er gebeuren? Al de hinderpalen die u in den weg traden en waaronder ge bezweken zijt, zullen zich aanstonds weer voordoen, vermeerderd nog door de woede uwer cipiers, door hun onverzettelijken wil, om tot iederen prijs te hernemen wat hun wellicht voor altijd mocht ontsnappen.

Ja, hernam ze dat alles zie ik in.

Wat is dus in dit geval uw besluit?

Wat raadt gij mij?

Niets. Ik ben hier gekomen om uw bevelen op te volgen, hoedanig die ook mogen luiden. Ik heb u mijne ervaring blootgelegd

van de woestijn Nu zal ik doen wat gij

verlangt.

Natuurlijk zou de wijste weg zijn, mijn vijanden in de zekerheid te laten van mijn

gevangenschap Verstandig ook ware

het, aan mijn getrouwen de zorg over te laten van zich meester te maken van het Eendrachts-halssnoer — het doel van ons streven

Zonder een teeken van goed- of afkeuring, luisterde Qairon aandachtig toe.

Maar — vervolgde ze met eenige aarzeling — ik alléén ken de verborgen plaats

van het emancipatie-kleinood, ik alleen ben ingewijd in het geheim van 'hen die de laatste bezitters ervan zijn.

Francis verroerde geen vin.

Mag ik dit aan derden toevertrouwen?

Eensklaps boog zij z'ich naar hem over, greep ze zijn beide handen en hem aanziende met een doorborenden blik:-

Francis Qairon, sprak zij, wilt ge mij een eed zweren, die mij in staat stelt u alles te openbaren?

Hij sidderde; een oogenbKk zag hij verward in het rond, toen hief hij de hand op:

Bij uw leven, bij al wat u dierbaar is, Donna, zweer ik u trouwen dienst!

Zij zag hem met bewondering aan. De ruwe jager bloosde en stamerde:

Ik heb gezworen met u te sterven of te overwinnen!

Zij vouwde de handen:

Stel uw vertrouwen in mij —- ging hij voort. Ik heb u in mijn hart laten lezen. Gij hebt er in moeten zien dat ik u ben toegedaan. Op het uur dat ik u heb ontmoet, bestond er voor mij slechts één plicht, dien ik zonder aarzeling op mij heb genomen: u te dienen, u te 'beschermen, u - mijn leven te wijden.

En met een herhaalden diepen zucht: Ik weet het, uw vertrouwen ben ik niet waardig. Wat was mijn woord, vergeleken bij het uwe? Niets. Ik had het moeten verachten. Een ijdele en belachelijke aanmatiging er een onderpand voor te geven. Ik had mij eerloos moeten verklaren om twee heeren te willen dienen. Neen, ik ben niet waard deelgenoot te worden van uw geheim. Voor een re;ne zaak behooren reine handen, en aan de mijne kleeft bloed, het bloed der Mexicaansche Madonna. Neen, Donna Dolora.... Zie in mij een slaaf, een ondergeschikt dienaar. Zend hun. die zich uwer waardig hebben betoond, uwe aanwijzingenonder verzegeld couvert. Ik zweer u dat ik niet trachten zal die instructies uit te vorschen.

Wroeging en angst lagen in den toon der stem van den Canadees.

Zonder twijfel begreep Dolora, dat de verrader van gisteren heden was veranderd in een blind ijveraar met onvoorwaardelijke toewijding, want zij greep zijn handen andermaal en met aandoenlijke goedheid sprak ze:

Gij vergist u Aan u zal ik mijn geheim

toevertrouwen.

Aan mij?— stamerde hij verward.

Aan u, die door berouw schoon gewasschen zijt van schuld, aan u. die door hevige smart mijn vertrouwen hebt herwonnen.

En in de stilte van het middaguur, een loome stilte, alleen afgebroken door het eentonig krekelgesjirp, sprak Dolora Pacheco.

Sluiten