Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

hemelsch verblijf te worden ontvangen, kan •ïk er niet op zweren dat zij het was. Ik bedoel niets anders dan de zuivere waarheid te zeggen Vele anderen zouden een leugen bedenken, om. zich een wit voetje te geven, maar mijn verklaringen zijn zeer objectief.

Ramon drukte den spreker warm de hand en vraagde nieuwsgierig:

Hoe zag ze er uit?

Nooit heb ik schooner vrouw gezien.

Ik bedoel haar kleeding.

Een groote blauwe mantel op een witte tunica, om het middel vastgebonden met een gouden gordel.

Zij is het! Zij is het! gilde Ramon van geestdrift opgewonden.

Omdat u hiervan zoo zeker zijt, Senor, moet 'ik het wel gelooven, zei Scipio met een buiging. Zij zweefde over den grond, zonder de voeten te bewegen en het kwam me voor, dat zij door een wolk werd gedragen.

Zij is het! En heeft ze u aangesproken?

Wel degelijk; mijn waarde.

Wat zeide ze?

Letterlijk het volgende: Don Ramon is een goed edelman dien ik liefheb. Ik zal hem een schitterend bewijs geven mijner gunst. Op d4t oogenblik zullen alle arbeiders in deze resineria zich verdubbelen en zal de opbrengst der lianen naar verhouding zijn.

O, hemelsche Madonna! riep de resinero.

Dat zal hem tot aanmoediging dienen om een braaf mensen te blijven. Maar hij wachte zich voor den duivel der hoovaardij, die er altijd op uit is, den mensch in het verderf te storten. Ik eisch van hem, dat hij deze ontmoeting geheim houde. Zoo hij het waagt ervan te spreken, zoo hij in het bijzijn vaniemand zich verhoovaardigt over 'mijne welwÏBendheid, zal de verdubbeling aanstonds ophouden en een ramp over zijn onderneming worden uitgestort.

Mijn tong zal aan banden liggen! Dat zweer ik! riep de 'resinero.

Nadat zij dit gezegd had, loste de verschijning zich op in een dichten .nevel die op zijn beurt verdween. Ik stond naast Sanchez. Wij waren met ons beiden, ook mijn kalebas was verdubbeld en uit twee 'ingesneden lianen lekte druppelsgewijs het kostbare vocht. Ziedaar, Senor, de ware geschiedenis.

Geen spier vertrok op het gelaat van den ohverstoorbaren Marseillaan. Alle aanwezigen waren onder den indruk van de vreemde ontboezeming. Senor Ramon prevelde zenuwachtig de gebeden van. zijn rozenkrans.

Cristobal! riep hij ten laatste. Geef een buitengewoon rantsoen mescal (brandewijn) aan de brave menschen. En tot de arbeiders:

Vrienden, gij hebt het gehoord. De Ma-, donna beveelt stilzwijgendheid. Niemand ónzer verluide een woord van het gebeurde! En gij, Sanchez, gij die door de verschijning zijt uitverkoren, zult tien dollars belooning ontvangen.

Don Ramon zou voortgegaan zijn met zijn

zalvende uitspraak, doch een dienaar kwam aangeloopen.

Senor, zei deze, Zijn Excellentie gouverneur Forster is aangekomBi met zijn geleide en vraagt gastvrijheid voor den nacht

Deze tijding gaf een wending aan den gedach'tenloop van den resinero.

Ik ga om hem te ontvangen; wat u betreft vrienden, drinkt uwen mescal.

Massilia had eene huivering niet kunnen onderdrukken,' toen hij den naam hoorde noemen van dezen vijand, die hardnekkig de vervoiging voortzette van Dolora Pacheco

Maar zich terstond herstellend, bracht hij zijn Vinger aan de lippen terwijl hij Don Ramon aanzag:

Zwijgen» Senor, herinnerde hij den resinero.

De hidalgo gaf een teeken van instemming en haastte zich naar de onderneming, waar zijn gasten hem verbeidden. Hij was nauwelijks uit het gezicht verdwenen, of Cristobal kwam op Massilia af:

Mijn compliment, Senor, u hebt zich uitstekend weten te redden uit deze netelige kwestie.

Ja zeker, bevestigde Coëllo, wiens zwaTte oogen een onbegrensde bewondering uitdrukten, maar wie weet of de Madonna zich niet zal wreken....

Deze veronderstelling ontlokte een glimlach aan Scipio. Maar ziende, dat die opmerking de werklieden verontrustte, zei hij:

lk heb de Madonna niet genoemd. Ik heb een geschiedenis verhaald waarin zij geen rol speelde, het is Don Ramon die beweert dat het de Maagd Maria is geweest.

Gij zijt verstandig en voorzichtig geweest, hernam de mulat; toch geloof ik dat ge goed zult doen met nog dezen nacht de landhoeve te verlaten. *

Dezen nacht, herhaalden de vluchtelingen verbaasd, en waarom?

Omdat een dreigend gevaar u boven het hoofd hangt

En welk?

De onbescheidenheid1 van Senor Ramon.

Maar hij heeft beloofd er het zwijgen toe te doen, mijn beste, zei Massilia.

Dat is zoo. Ik wil zelfs aannemen, dat hij een tijdlang zijn mond' zal houden....

Ge gelooft dus toch

Dat hij zijn mond zat roeren Ik ken hem, Hij is praatziek en niet vrij van ijdeltuiterij. De gedachte om bij den gouverneur van Texas in een goed blaadje te komen, zal 'hem tot vertrouwelijkheden aanzetten. Denk eens na. Aan den eersten ambtenaar van dezen Staat te kunnen zeggen: Ik ben een uitverkorene, de Madonna heeft de aandacht gevestigd op mijn persoon. Hij zou vader en moeder opofferen, om zoo iets van de daken te verkondigen.

Duivelseh! riep Scipio, zich achter de ooren krabbend.

Netelige positie, bromde de Parijzenaar Krekel; en wij zijn te voet zij daarentegen

Sluiten