Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Statenbond van het Zuiden moeten laten varen.

Verdeeldheid en revoluties zouden voortaan de plannen van den noordelijken vijand in de hand werken.

Harten omhoog! riep Sullivan. laten we de nieuwe wereld stellen tegenover de oude en vergeten we — want vergetelheid is ook vergeving — vergeten we de Mestiza, die getracht heeft de broeders van Noord en Zuid tegen elkander in het harnas te jagen.

Gij liegt! riep eensklaps een klankrijke stem.

Joe Sullivan schrikte, alle aanwezigen keerden het hoofd naar den kant vanwaar de beleediging werd geuit.

En toen ontwaarde men in de eerste rij der leden van het Genootschap „De Nuttige Zelfmoord" een blonden reus van het Fransche Canadeesche type, die een ladder vasthield, waarop eene vrouw, staande op een der bovenste sporten, de menigte beheerschte.

Duizenden kreten daverden aanstonds langs de gewelven van het heiligdom.

Dolora Pacheco! Dolora Pacheco!

Die de straf komt ontvangen voor haar bedriegerijen! brulde Joe Sulivan, verbaasd de Mestiza daar ter plaatse te zien.

Zwijg! beval de Maagd van Mexico.

En tot de menigte zich wendend:

Broeders, deze man heeft u een halssnoer vertoond, dat listige Noordelijken als een gewoon juweell, door bekwame werklieden in Europa lieten vervaardigen. Terwijl ik hier onder u mij schuil hield, heb ik hem laten praten en leugens stapelen op leugens.Ik heb echter in mijn handen iets, dat zijn leugentaal zal beschamen.

En boven haar hoofd het kistje verheffend, dat Scipio Massilia aan de bronnen van de Telatl-rivier was ter hand gesteld, vervolgde zij:

Ziet hier het onderpand onzer voorvaderen Dit is het gewijde Halssnoer der

Incas-Azteken ' hier zijn de antieke geschilderde schrifturen, die met het kleinood in de ongeschonden schuilplaats der Incapriesters werden opgeborgen en in den loop der eeuwen door hen bewaakt tegen iedere overrompeling. In die ver verwijderde oorden heb ik het zinnebeeld onzer vrijmaking gezocht en dit van de afstammelingen der oude Azteken verkregen.

Een oorverdoovend en uitzinnig gejuich begroette de mededeeling van het jonge meisje. De aanwezigen omhelsden elkander. De Confederatie van het Zuiden, als een hersenschim door de tegenstanders uitgekreten, was tot de phase der werkelijkheid overgegaan.

En hiervan nu overtuigd, en woedend van door Joe Sullivan bedrogen te zijn, kwamen zij met dreigende gebaren af op derkYankeeAmerikaan.

Dolora maakte een afwerend gebaar. Als door een tooverslag was de rust hersteld.

Laat dien man in' vrede gaarll beval zij. Hij moge hun, die eraan dachten de ZuidAmerikanen te onderdrukken- de tijding brengen, dat deze hereend zijn vrijgemaakt.

De gehoorzame menigte opende haar samengepakte drommen voor den agent der Noordelijken, die met beschaamde kaken afdeinsde naar het portiek van het heiligdom.

Des anderen daags wandelden onder de vensters van het logies, waar de Mestiza den nacht had doorgebracht, twee mamien langzaam op en neder.

Dus, patroon, zei een hunner, u wilt aanzoek doen om de hand der Donna Dolora Pacheco?

Ja, mijn arme Peter. Mijn leven is slecht.; begonnen den dag toen ik haar voor 'het •eerst heb gezien, en zoo het mij niet geget ven wordt haar weer te zien, wil ik liever sterven.

Goed! Het wilde me voorkomen, dat ze in den laatsten tijd een goed oog op u had.

Wie weet? zei Francis ontroerd

Op dit oogenblik trad een vroolijke grappenmaker, glimlachend en een deuntje neuriënd, het huis uit. Hij was vergezeld door een bekoorlijk jong meisje in wie de Canadeezen Vera herkenden.

Ta, ta, vrienden, dat is me een pan! riep de Marseillaan.

Hoe bedoelt ge?

Lees eens dit geschrift, mijn waarde.

Van Donna Dolora?

Ja. Maar lees dan toch.

In den toon van Soipio lag zooveel vreemds, dat de jager gehoorzaamde en het volgende aandachtig las:

„Vaartwel, vrienden. Als dit schrijven u in handen komt, ben ik reeds ver van u verwijderd, om de laatste schrede af te leggen op mijn levensbaan.

„Volgens de overlevering is het een jong meisje, gesproten uit het bloed der Inca's, dat het Eendracht-Halssnoer uit zijn schuilplaats moet te voorschijn halen. En ten einde iedere nevengedachte van persoonlijk belang vreemd te doen zijn aan hare daad, is haar de verplichting opgelegd, om, na het volbrengen harer zending, zich aan te bieden als het slachtoffer onder het gouden mes van den offeraar.

„Deze verre afstammeling der Inca's ben ik. Opgevoed in den onderaardscihen tempel van TchuaHtepaï in Peru, was ik aangewezen voor het werk der

bevrijding Daarheen keer ik thans,

getrouw aan mijn gelofte, terug, om geofferd te worden op de altaren der aloude godheden van ons roemrijk vdorgeslaoht.

„Nogmaals, vaartwel! Tot mijn jongsten ademtocht zal ik de herinnering bewaren aan hen die mijn trouwe volgelingen zijn geweest en die mij behulp-

Sluiten