Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Hij, met zoo'n vaartuig goed vertrouwd, Trekt aanstonds aan een. ijz'ren bout; Fluks rijst de boot omhoog en nu Geeft hij een kop'ren knop een duw En voort gaat het naar Dik en Nel, Die juist door 't wreede golvenspel

Te sterven lagen bij elkaar. Geslingerd door dezelfde baar; Hij grijpt ze beiden en met éen trek Haalt hij hen zoo pardoes op dek, Daar wrijft hij lendenen en rug En brengt in 't leven hen terug,

Nu naar den armen speelman toe, Die is van 't spartlen meer dan moe, Houdt nauw zich aan zijn zeedier vast, Dat dreigt te scheuren door den last. Piet pakt hem bij de bovenlip En trekt hem heelhuids op het schip.

Sluiten