Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

1 nu reeds weer lange spitse bruine knoppen zitten ; belofte van nieuw leven en nieuw geluk! Een heerlik-trooster.de gedachte ligt daarin: hoe ondanks der dingen eeuwige wisseling toch het leven blijft enen niet dood kan gaan, het Leven, dat zich gereed houdt'en steeds weer ontbloeit uit den Dood.

Toch ondanks het mooie stille najaarsweer kondigen ruwe wiridvlagen reeds het winterkomen aan. Vaak is het al guur en somber kan de hemel dreigen. Doch in alles, in zonneschijn zowel als in winterwaaien voel ik het éne, het Leven bruisen, en dat alles spreekt me van den kracht, die het, Al doortrekt en alles maakt en breekt in durende wisseling.

Neen, ik voel dat ik dit alles anders zeggen moet. Er groeien verzen in me. Ik zal stil zijn en luisteren. Ik eindig.

ALKMAAR, 2 November 1917.

Daar is de storm , En daar zijn de woedende winden, Die beuken de huize'en de bome'en de mensen, En die neer willen smijten al wat zich opricht. Daar is de storm

En wanhopig worden de wolken gezweept

Langs den duisteren hemel

Als angstige gedachten door een dolend hoofd.

Daar is de winter en de dood, En de kou sleept de laatste bloemen weg, En de bomen staan arm en eenzaam Nu hun de laatste pracht ontvallen is; Daar is de kou en het zwijgen

En het starre staren van een bleke maan in troostelozen avond.

Daar is het leed En de strijd

En ae worsteling van tegenstrijdige machten En geen wint het — — 1 ! — —

Want, daar is een macht des tijds, die slechts tot strijden doemt.

Sluiten