Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

En daar is het verlangen en de onvoldaanheid En het heimwee naar stille wateren ...

Maar ook — is daar de stilte,

En de wijding van een stille avond, ,

Als er een adem van eeuwigheid waart over de wachtende

En daar is dan de sterrespraak [wereld

En de opvaart der luisterende ziel.

En ondanks bladerval is daar het leven,

Dat stijgt in de stugge stammen der bomen

En ongezien wacht om straks uit te breken

En alles weer te overbloeien in bloesemende blijheid! —

Ondanks de bladerval is daar de knoppenzwellende belofte.

En échter, zelfs onder den strijd is er de vrede En de rust van de harmoniegevoelende ziel. De rust van een ziel, die slechts' zichzelf gehoorzaamt. Daar is de vreugde,

Hemelbloem, ongewacht opgeurend in het binnenste Ik-leven,

Daar is het beleven der eeuwigheid,

Daar is het opgaan langs hoger en hoger wegen

Daar is de hemel!

ALKMAAR, Kerstmis '17.

Buiten: sneeuw en ijs, guurte en kou; dood

Binnen: Zon en licht, warmte en geluk; leven!

Als ik voor mijn raam zit te lezen of te eten, dan komen de hagelstenen door de kieren van het venster over m'n handen tippelen. Ook hier heb ik geen vuur ; en ik moet bij het raam gaan zitten om nog wat licht te hebben, en het raam sluit niet en heeft groote kieren, — en het tocht hier dus; de winter heeft hierbinnen vrij spel, en ik heb het zo koud, dat ik met hoed op en jas aan en met dekens om kniëen en voeten zit; 's nachts vriest de deken bij m'n mond van

Sluiten