Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Hoe kan nu in deze zaak een behoorlijke verbetering komen, en hoe komt het dat na bijna ^vier jaren mobilisatie de kazerneering nog zoo sleeht is ? Doordat degenen die er in wonen en er de slachtoffers van zijn in zake de verbetering niets te zeggen hebben en zij die het wel konden verbeteren, die het wel te zeggen hebben, er niet in wonen! Wat dacht u, kameraden, dat ook onze huisvesting zooveel te wenschen zou over laten, als onze officieren met ons dezelfde legering hadden ? Natuurlijk niet! Maar dan is ook de weg aangegeven voor ons. Wij moeten zelf medezeggingschap hebben tot het verbeteren onzer ■kazerneering. Dit eerste recht nu moeten wij door onzen invloed op de samenstelling der nieuwe Regeering en Kamer in samenwerking met de Sociaal-Demokratisehe Kamerfractie veroveren.

DE VOEDING.

Zoo ook voor wat betreft de voeding.

Dat wij in dezen tijd van voedselschaarschte niet te hooge eischen kunnen stellen, dat is ons.' bekend, maar dat de controle op en de bereiding van het eten nog steeds alles te wenschen overlaat, is een scherpe aanklacht tegen de heerschende machten van bureaucratie in het leger, een scherpe aanklacht tegen de vrees voor hervormingen in den dienst. Spreekwoordelijk is het: een kok wordt oppasser. Dat een kok in de keuken behoort schijnt men in dienst maar niet te willen begrijpen. Wel wordt er van alles in de keuken gestuurd, timmerlieden, smeden, kappers, koetsiers, maar als men kok van z'n vak is, dan behoort men in een militaire keuken niet thuis. Technisch onderlegd personeel ontbreekt, zelfs nu na bijna 4 jaren mobilisatie, nog geheel !

En de inrichting der keukens ! Wij hadden het genoegen om eens een Centrale Keuken te bezien op een

Sluiten