Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

had alle telegrammen nu binnen, behalve de eerste drie van het uittreksel en de eerste vijf van den volledigen inhoud.

Het sloeg vier uur. „Komt er nog veel?" kwam de meesterknecht vragen. Om vier uur moest je er mee uitscheiden. Maar nu — neen — afwachten I

En hij wachtte tot vijf uur, deed de andere telegrammen af, die nog ingekomen waren, het Engelsche, het Fransche, het Russische en het Bulgaarsche staf bericht — allemaal „lutte d'artillerie", „coups de main", „raids", „artilleryactivity", niets van belang.

Af en toe had de meesterknecht, bang een snauw te krijgen van den nachtredacteur, dien je wel aan kon zien, dat hij bek af was, hem getelefoneerd en woedend had hij den portier gelast geen verbinding met de zetterij meer te geven. Om vijf uur ~ een vol uur te laat, gaf hij het op. Er stonden vier kolom gezet, een record, nog nooit had hij zóó veel in één nacht vertaald. En geen letter geen regel kon er van mee! Monnikenwerk was het geweest allemaal. Een rede zonder begin, zonder dat je zelfs aan je lezers kunt vertellen wie het woord voerde, mocht je niet op nemen. En Maandag zouden ze zijn zetsel weggooien en den volledigen tekst natuurlijk geven. Ja, monnikenwerk was het geweest.

De meesterknecht keek kwaad. Het is geen kleinigheid vier kolom zetsel te laten staan en te vervangen door wat anders, door „stopstukken", zooals dat heet. De burgerlijke stand moest er in, en aanbestedingen, en gevonden voorwerpen; dan een opstelletje over de bloemen inde duinen, het haarkroos in de meren van Broeksloot. Met veel gepruts en gezwoeg kwam de krant vol. Ze leek nergens op, een krant om je voor te schamen, die je een lezer nauwelijks voor zijn Zondagochtend kon geven.

Halfzes kwam hij beneden, waar de krantenloopers mokkend

Sluiten