Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

„Giacomo Benvenuto, drie jaar geleden veroordeeld wegens het sfregiare van zijn verloofde, Annunziata Taghaferri, wordt heden op vrije voeten gesteld." Anders niets. Het was voldoende. Wie de wraak kende van den Italiaan der mala vita, moest beseffen, waarom la sfregiata daar als een opgehitst weerloos dier, door angst half waanzinnig, lag te kreunen: „Hij wil me vermoorden, hij wil me vermoorden." Ze had geweten, dat hij in dezen tijd vrij zou komen. Daarom had ze in mijn kranten gesnuffeld, was ze met den dag angstiger en gejaagder geworden. . ,

Ik zette Annunziata op een stoel, gaf haar te drinken, zei, dat het wel los zou loopen, dat ik de politie, de carabinieri, zou waarschuwen. Ze bedaarde eenigszins, greep toen op eens uit haar blouse een verfrommeld krantenuitknipsel. De Romeinsche bladen, die elke misdaad, eiken zelfmoord, elk ongeluk met pijnlijke nauwkeurigheid uitpluizen en met een overdaad van smakelooze bijzonderheden vertellen, hadden ook haar geval in alle kleuren weergegeven. Ik las de eenvoudige geschiedenis: Annunziata, dochter van fatsoenlijke burgers, was verliefd geworden op den mooien Giacomo, met zijrtglimmende bruine schoenen, zijn sigaret onder het dandy-achtige snorretje, zijn lichtgrijzen vilthoed. De ouders hadden gewaarschuwd. Toen had hij haar willen dwingen haar eer prijs te geven. Zij had de verhouding verbroken en was een verkeering begonnen met een netten jongen. En op een kwaden dag had Giacomo haar opgewacht en met een scheermes haar den slag in het gelaat gegeven. En toen ze leelijk en verminkt was, het de nette jongen haar ook in den steek.

Nu diende ze. Een meisje met een sfregio trouwt niet. Het is leelijk en bovendien het bewijs van een niet onbevlekt verleden. Want öf werd de verminking toegebracht uit wraak om een eerlooze handeling der vrouw, öf wel is ze de daad van een

Sluiten