Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

zusters slaapkamer en toen aan de mijne, om te vragen of hij niet een telegram aan zijn vrouw kon zenden, die stellig zeer ongerust zou wezen. Ik troostte hem met de verklaring, die hij volmondig beaamde - dat zijn vrouw wel aan zijn pech gewend zou zijn. v

We brachten den volgenden dag de kar naar een hersteller, die een bedenkelijk gezicht zette en vroeg hoeveel wij er voor hebben moesten. Toen Karei echter over reparatie begon, verklaarde de man, die indertijd hoefsmid was geweest, - dat failliet wel klaar zou spelen. '

Karei vertrok. Ik ging nu en dan eens naar den motor kijken en betrapte den gewezen hoefsmid op het inzetten van zuigerveeren, die bijkans voor een cylinder met dubbele boring berekend waren. Wij kregen er twist over, maar hij hield vol, dat ze - een beetje ingekort en bijgebogen - er best in gingen. Op een kwaden dag was de motor dan ook klaar. Hij werd mijgetoond, toen bij ratelend, dreunend, met ongewoon verbijsterend geraas, op den bok liep. Hoe de smid dat toen heeft klaar gespeeld is me altijd een raadsel gebleven.

„Hij moet nog een beetje inloopen," verzekerde een van de jongens.

Karei kwam den volgenden dag het ding halen. Hij miste het zoo in zijn zaken, want met treinen verloor je zooveel tijd. Ga mee naar Haarlem,' stelde hij voor, - „je kunt prachtig achterop zitten. u

«Nee, dank je," weigerde ik bot. „Ik weet hoe het afloopt- verbrande smerige vingers, ingescheurde nagels, ohevlekken ui je pak, ruzie met jou en nieuwsgierige voorbijgangers, - en ten slotte s nachts om twaalf uur ergens in een herberg of een hooischuur zonder eten gaan slapen, - of - als het lot ons minder gunstig is, - met een brancard naar een ziekenhuis."

„Kij dan zelf, stelde hij edelmoedig voor.

Sluiten