Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

zeide Umra-Singh: Jou ellendige wortel-eter, sinds de schepping heeft iedere vrouw zich voor een ander opgeofferd, of anders was ze geen vrouw, want dit is de natuur van haar allen. Toen zeide de Wairagi: Leer nü van mij een ander gedeelte van Uw eigen weg. En toen Umra-Singh naar hem keek, werd die bedriegelijke Wairagi opeens een vleermuis en stak wéér zijn tong naar hem uit, en vloog weg door de boomen. En Umra-Singh zeide tot zichzelf: Zonder twijfel is dit geen askeet, maar de Koning zelf van de Rakshasa's; desniettemin, hij zal mij mijn weg zeggen als hij terugkomt, of het zal er slecht voor hem uitzien. Eu plotseling zag hij opnieuw den Wairagi aan zijn zijde staan, en weer, als vroeger, zijn tong naar hem uitstekend. En hij zeide tot Umra-Singh: Nu heb je me alleen maar den Weg van de Bevrijding te zeggen en je eigen weg zal duidelijk voor je liggen.

Toen zeide Umra-Sing: Je bent maar een oude Rakshasa, desniettemin zal ik je toch een antwoord geven, ter wille van mijn weg en van de kleur der oogen van Shri. Weet, dat de Weg van Bevrijding deze is: Er was vroeger een Koning van het Ras van de Zon, en hij was heel oud, en ai zijn haar was wit als de opperste top van den Sneeuwige Bergen '). En op een dag keek hij uit het venster van zijn paleis, en zag in de straat een kind, dat een speelgoed-wagentje achter zich aantrok. En het wagentje viel, en was gebroken, en het kind huilde om zijn gebroken speelgoed. Nu gebeurde het, zooals het Noodlot had voorbeschikt, dat lang geleden, toen hij zelf een kind was, precies hetzelfde was gebeurd met den ouden Koning. En toen hij naar het kind keek, waren opeens de jaren vernietigd, en werden als niets. En als een schilderij zag hij voor zich het beeld van zich zelf, een kind. En aangegrepen door smart, en een onuitsprekelijk verlangen naar de herhaling van zijn leven, riep hij uit: O Maheshwara, Maheshwara, laat mij

') De Himalaya.

Sluiten