Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

wonderd over hem: en hij zeide tot zichzelf: óf die kerel is gek, óf het is zooals hij zegt, en hij heeft werkelijk dat Lotus-Land gezien. Maar hij zeide opnieuw tot Umra-Singh: Onthoudt het, als je dit keer óók valsch spel speelt, is de dood het loon. Maar Umra-Singh zeide: Toon mij Uw dochter, en breng mij dan ter dood op welke manier U maar wilt.

Toen liet de Koning zijn dochter halen, en na een wijle kwam Shri binnen.

Maar toen Umra-Singh haar zag binnenkomen, snikte hij luid, en schreed op haar toe. En toen zij haar oogen in angst naar hem toe wendde, dompelde hij zijn bezwijmende ziel in hun azuren zee. En in een oogenblik vergat bij zijn reis en zijn zwoegen, en verkreeg in dat moment den nectar van bevrijding van den honger van smachten, en van de pijn van scheiding, en van de verschrikking van een' ontijdigen dood. En Shri keek naar hem toen hij vóór haar stond, en onmiddellijk herkende zij hem. En haar hart sloeg in haar boezem als een trom, en zij werd door beven bevangen, en kon niet spreken van angst en twijfel. Want wederom worstelden de vergeten banden van haar vroegere geboorte om uiting in haar ziel, en toch was zij bang voor hem om zijn onbeschaamdheid, en verachtte zij hem om zijn armoede: want hij was tienmaal magerder, en haveloozer dan tevoren. En lang keek ze naar hem zonder te spreken. En eindelijk kreeg ze haar stem terug, en sprak, en zeide langzaam: Wat! ben jij het, allerdapperste reiziger? En heb je een ander verhaaltje verzonnen? Het zou maar goed zijn als het een beter was, je tweede verhaal, want nooit zal je meer leven om een derde te verzinnen.

Maar Umra-Singh neeg tot haar over, met hongerige oogen, want zijn ziel smachtte naar de herhaling van een lang vergeten verleden. En hij keek naar haar, lang en ernstig, tot zij haar blik nedersloeg, want haar geest was overmeesterd door zijn moed en zijn liefde. En tweemaal trachtte

Sluiten