Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Seneca, Plato, Ovidius, Horatius, Quintilianus, Martialus, enz. Zij schrijven de uitvinding meestal aan Palamedes toe, maar waarschijnlijk kwam het ook al van elders. Het zou volgens anderen uitgevonden zijn door Sersa, raadsheer van een koning van Babylonie, die dezen vorst op deze wijze van zijn neiging tot wreedheid wilde afleiden. Een edel doel voorzeker. Lessing laat het in zijn „Nathan der Weise" door den sultan spelen. Men beweert dat Karei de Groote er een voorliefde voor had. Karei XII, de heldenkoning van Zweden, die alle spelen haatte, zonderde het schaakspel uit, dat hij gaarne speelde met generaal Poniatowski en met zijn schatbewaarder Grothusen. Voltaire speelde met den Jesuiet Adam; Jean Jacques Rousseau met den musicus Philidor, een van de grootste schaakspelers, die ooit geleefd hebben. Napoleon I had geniale momenten, doch schijnt op het levend schaakbord der slagvelden fortuinlijker te zijn geweest.

In het Oosten, waar ook dit spel reeds zeer vroeg bekend was, zijn waarschijnlijk de fantastische vormen ontstaan, die meer of min gewijzigd, tot nu toe zijn behouden. In Perzie en Indie zijn tallooze fraaie schaakspelen, soms zeer sterk afwijkend van de traditioneele vormen, gemaakt, waarbij de kasteelen dan soms door olifanten worden gedragen en andere figuren evenzeer nog fantastischer zijn dan de gewone. Een aardig sprookje waarin het schaakspel is gebruikt, en de figuren als levende wezens optreden, is Lewis Carroll's „Alice in the Looking Glass House"; de eerste illustraties, van Tenniel, blijven voor mij het mooist.

Het afbeelden van menschen als schaakspelfiguren is natuurlijk in de politieke caricatuur een graag gebruikt middel van uitdrukking.

Op een in Januari 1802 te Londen bij S. W. Fores verschenen prent door C. Ansell ziet men Napoleon schakende met Lord Cornwallis.

Bonaparte zégt: „Check to your King; remember it is not the first time and I think a very few Manoeuvers will completely convince you that I am better acquainted with the Game I am playing than you are aware of".

Cornwallis zegt: „Curse it, I shall lose this Game, you are too much for me".

In het politieke schaakspel muntte Napoleon stellig evenzeer uit als in het strategische, hij had Talleyrand en Cambacérès naast zich, en zijn aartsvijanden waren verstandig genoeg die macht niet te onderschatten.

Soms ziet men het schaakspel in oude litteratuur als het koningsspel aangeduid.

Sluiten