Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

het lichaam, wikkelt het in blank-zilveren lichtwolken. In het hoofd merkt hij nog dat min, ziet de naaktheid gewoon, leelijk het vel, rooderig de voeten. Hij nu niets meer in de opstorming van breede grijze-vlaggen-wankel-muren, die de luchtlichtwind, waartusschen hij.

»De baas gespt het zwemlesding over borst en rug, hij stapt op het trapje, at In het hoofd van kan-nog-terug, naar het bovene, naar het leven-zoo-heerlijk-gewoon-zwak; maar nu willen-en-doen; het is er-van vroeger, het gaat buiten hem om. Nu zich-overgeven, in het groote-algemeene, in het alle-niet-weten. De innige haarpiekken aan de oksels bloot-makend in de overgave, struischen de armen langs het hoofd op, de binnenhand-vlakken open, zonder houding en weg. Het lichaam in daal-sprong, weet niet van-wat achter, heen en uit in de week-koude overgegevenheid,"

In een artikel in een van die albums met beschrijvingen van plaatsen en menschen, door houtgravuren geïllustreerd, welke in het midden der 19de eeuw in Frankrijk in zoo grooten getale verschenen: »Le Diable a Paris", schrijft Eugène Brissault over »Une journée a Fécole de Natation."

Hij geeft er de volgende schets van den zwemmeester:

»De zwemmeester heeft de ijdelheid die Molière heeft gegeven aan zijn schermmeester, dansmeester, muziekleeraar en leeraar in de wijsbegeerte; hij stelt de zwemkunst boven alle andera Wat haar ouderdom betreft, laat hij haar bestaan van vóór den zondvloed af, omdat de menschen toen in het water hebben gezwommen dat de aarde overstroomde. Die goede opinie omtrekt de » wetenschap", die hij beoefent, wordt weerspiegeld in al zijn gevoelens en al zijn uitdrukkingen. Hoewel hij een zoetwater-zeeman is, doet hij niet aan beschaafde manieren, vernedert zich niet en bukt zich onder geen enkele hand, hij heeft een superbe onafhankelijkheidsgevoel, maar wordt nooit ruw. De zwemmeester gelijkt, als hij zijn functie uitoefent, veel op den drilmeester van recruten; hij heeft er de stem en de intonaties van, hij gelijkt ook op den schermmeester.

»Kom, meneer (of jongmensen) opgepast! De ellebogen tegen het lichaam! Stevig, en u niet verroeren! De eerste beweging is de armen flink uitstrekken naar voren en een flinken schop met de beenen wijd uit elkaar. Een, twee, ferm! Niet bang zijn! Kom, meneer (of jongmensen) nu stevig de beenen naar elkaar toe gebracht; gestrekt, handen plat uitstrekken op het water. Een, twee, drie, vooruit Goed zoo. Nu gaan we over tot de tweede beweging, om adem te halen.

Sluiten