Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Ervaringen in ' oorlogvoerende legers.

£en brief aan Minister Oorlog.

in de laatsfè' twee jaren in alle oorlogvoerende landen op de droevigste wijze gebleken; in de .verschillende legers is het aantal jeugdigdHijders aan hart- en vaatziekten (de z.g. \aatverkalking inbegrepen^ dit is een aandoening, waarbij het hart en dé bloedvaten hunne elasticiteit "verloren hebben, doordat er te veel van geëischt is geworden; ,de rek en de krimp" gaan ér dan uit. net als uit het elastieken stormbandje van onzen hoed, als we er te veel mee spelen) — in alle oorlogvoerende legers is het aantal jeugdige lijders aan hart- en vaatziekten meer dan ontzettend. Dé; meesten worden' weliswaar, zooals o.a. door Prof. Wenckebach (vroeger in Groningen, thans te Weerien) werd meegedeeld, spoedig weer „genezen", d.w.z. zoo gauw mogelijk geschikt gemaakt on\ op nieuw te kunnen deelnemen aan den krijg (nu pr zoovelen dood of verminkt zijn, néémt mèn het niet meer zoo nauw bij de keuring I), maar het zou mijns inziens juister geweest zijn, als onze vroegere landgenoot erkend had, dat deze menschen slechts .tijdelijk opgelapt en opgeknapt" zullen blijken te zijn; nóóit worden ze weer .de ouwen", d.w.z. de jongen, die ze waren; en de zestig halen, dat doet er — vrees- ik — niet één 1 ï

In September 1914, toen deze ervaringen nog niet bekend waren; heb ik me reeds gedrongen gevoeld onzen Minister van Oorlog onder méér te wijzen op het gevaar van de waanzinnig-lange marschen, waarmede in het begin van de mobilisatie in de meeste garnizoenen onze spldaten werden „bezig gehóu#jfrV' d.w.z. gekweld; ik schreef:; „dat is geen traihing; maar wj^uitputting en/ |(|&& afbeuling, dat is probeeren tot hoeveel de menschen in staat lyil^ijn- m oorlogstijd moet en mag ui£ig| soldat^jp|a«$^ worden, wat er in zit; wié zulks in vredestijd do^^R bezondigt zich aan deze medemenschen en zelfs aan hunne nakomelingschap^Ée vernielt volkskracht"K?$|||p 1 Toevallig kwam ik te weten, dat een copie van mijn brief (met f^fppscnrift „geheim") gezonden was aan de chefs in alle garn|S ^^tmitt&i spoedig daarna heb ik van vele soldaten met blijdschap}•l^Hpmen, dat er ook op dit gebied wel eenige verbeterfipM bespeuren viel; tóch zijn er, helaas, ook nü nog véle offide^i ■-Wffijm leger, die niet fier mijn goeden raa^schijnejipfe willen luisteren, vermoedelijk omdat zij tot dusver bij zlchzelven nóg niets van den nadeeligen "invloed bemerkt hebben;'} zelfs het

<] Ik geloof, dat ze wel spoedig bekeerd zouden zijn als ze öök maar,

feit, dat onlangs m oen naag een «uua«u*.», m • ^JSSggf aan de oefeni&i voor een estafetten-wedloop, dóód neerviel — ^ evenals indertijd de Grieksche jongeling, die de overwinning bij 'Marathon al te haastig kwam overbrengen; en evenals de „goedgetrainde" Australiër,, die in Stockholm ter gelegenheid van de OlympischeMarathon-wedloop won en op^zelfde "ïlÉenblik in het Stadion stervend ineen zakte! - zelfs de«s^ feiten schijnen op dit soort menschen niet genoeg indruk te maken-; ik blijf het dan ook wenschelijk vinden, dat zulke „sport-mamakken", van hooger hand in bedwang worden gehouden!1] In verpet als de manschappen, gepakt en gezakt (d.w.z. belast met ongeveer. 30 Kermoesten mèè marcheeren. ' -

^Sraarom leeren niet al onze soldaten goed zwemmen? Dat zouihun inons waterland hèèl wat beter te pas komen dan al dat geloop. Ook ,n het schietenworden ze lang niet goed genoeg geoefend.

n In den winter van 1916 en 1917 werd door een troep militaire wielrijders bij feilen, kóuden wind een nachtelijke'rit gemaakt van -Amsterdam *£& Gouda'en terug. Mij werd medegedeeld, dat de meeste jongelieden in zèèr treurlgen toestand aankwamen. Ik vind dergelijke verplichte oefeningen misdadig. Oök werken zij slecht op het moreel van detroep Als er te vèèt^M&sche'n gevergd wordt, dan is het begrtfpeip, dat menigeen Leb eraan tracht te onttrekken door zich .ziek te melden" l Hieraan moet mijns inziens het groot aantal „malengers" worden toegeschreven, dat zich op' Lrschdagen met allerlei verzonnen klachten «^^^fwS Oök-is het geeft wonder, dat deze dan tureluurs, prikkelbaar en zelfs wel eens-onredeulk wordt tegenover één, die dat niet verdiend heeft; en öök is het vedclaarbaar, dat hij er weieens mvliegt door iemand gezond te noemen bü itf& zich nog geen duidelijke ziekte-verschijnselen geopenbaard hebben,

een Tut, die hem dan zijn leven lang door het ^/-deskundige

1 nubliek wordt aangerekend ate een onvergeeflijke stommiteit. >? Vooral thans - nu öök bij de soldaten de voeding wel eens wat te Htóhen overlaat - is er nog mèèr reden dan vroeger om die lange marschen Wk schaffen; op a%lei manierertj^n zi] m.i verkeerd Ommeen ik'» ter plaatse nog ee»'.t»jwete« ^^JSZit ^.ervaringen, die Dr. Meurer bij het trainen van rdeiers op deed; bij Klam hH waar verandering van het geestes-leven; bij de meesten pnkkel1* bïïhdd. Men behoeft er zic*dan ook niet over te verbazen, d^j^enr, PwïSg in het leger zooveel gemopperd en „gekankerd' wordt; o, ,k weet KTweh voor een goed deel moet dit op rekening gesteld worden lo. van I £ door Socialisten stelselmatig aangekweekte ontevredenheid, af gunst XWSa haat, 2o. van het door hen op allerlei manieren ondermijnd respect voor liederen vorm van gezag, 3o. van het hierÉ$ft in verband staand verdwijnen 1 van het plichtsbesef; maar öök is het begrijpelijk, dat de stemming er met I 'p verbetert, als de menschen prikkelbaar» gemaakt worden door telkens Weer uitputtende diensten van hen te vergen. ... Nög iets! T§^ta jongelieden worden7 door den dienst uit hun studie^

De Grieken 9 wisten het al.

H. ~.nnrl» Is

Aa* hot mnrppT

..<,. tam van Am trnpr»

a fnppmt I

Tniit savmrceSE

beaucoup parf:

pré ven tri

Socialisme leidt

tot antl-miütal-

risme. opstan¬

digheid, gepeu-

oeUreeeering,

wanorde en

ondergang! 9

Sluiten