Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

zich stortend op het halfvergane hulsel

dit krakend uit elkander scheurt, — daar ligt,

en lacht, en groent, en goudt, de nieuwe wereld,

onze, voldragen in der oude schoot.

MARIA. '

O heerlijk uitzicht op uw dagend heil, zoete zekerte van het socialisme, dat komt, door ons leven en onzen dood; gedachte aan dien god, eens metend van de oevers der vreugde-bekleede aarde met fonkeldiepen blik *t fonk'lend heelal, o liefde tot dien god, waar wij aan werken in pijn,» die ons lijde', onze worstelingen uithakken in der menschheid marmerblok, — geef gij ons kracht worst'lend niet te versagen, lach gij ons toe in d'eenzaamheid des kerkers, bindt ons hart op in 't nijpen van de folt'ring, strijk het tot rust wanneer aanbruist de dood. . .

STEM UIT HET KOOR.

O zoete zekerte van 't socialisme,

o zoete liefde tot de makkers, strijk

't hart tot rust met uw gezegende, vleug'len,

als het opschrikt voor lijden en voor dood. . . ]

CHRYSTALOFF.

Genooten! Nu wordt ieder woord een bijl afkappend touwen, die nog onze daden thuishouden van d'uitvaart op wilde zee n. [Elk ónzer woorden valt nu met een bonk heer in de weegschaal der historie, helpend beslissen, wanneer verzinkt heerschappij. Genooten, o geeft u nu rekenschap van ieder woord, dat het veilig omhulsel van uw lippen verlaat. Meet wel zijn vlucht

Sluiten