Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

komen wij saam op openbare plaatsen, onze zaak te beraden openbaar.

Maar eer beraad zich heenkeert naar het stralend

gelaat van onze zege, om in haar

oogen de lichtende wegen te volgen

die nu roepen tot ons, eer onze hand

ontvouwt de rol der nieuw-verworven rechten

opdat ons oordeel hunne waarde toetst,

willen wij vervullen heiligen plicht

jegens de makkers die met ons uittogen

ten strijd, — die niet naast ons hier staan nu, badend

in overwinnings rozig morgenlicht.

Brengt onze dooden hier, dat nog eenmaal 't verstilde spel van de geliefde trekken dringend in d'oogen, tot de harten spreke. Laat ons, buigend over het leege bekken waaruit de golf des levens is geweken voor onze zielen 't blij en droef verhaal hunner dagen nog eenmaal dóen opklinken door de hooge gewelven van de taal, En eer de stroom ons meevoert, die geen keeren kennend, naar aldoor nieuwe landen zwelt, een. diepe teug der bitt're zachtheid drinken die uit hun heugenis komt opgewèld. Brengt onze dooden hier, dat wij ze eeren.

(Dat deel van het Koor, hetwelk achter Chrystaloff in het midden van het bovenste platform staal opgesteld, wijkt bij deze woorden naar rechts en links uiteen. Achter de opening van de halvemaanvormige balustrade, wordt een baar met zwart doek overdekt zichtbaar. Achter de baar vormen drie jonge vrouwen, een aaneengesloten groep, door een paarsche draperie omwikkeld'. Zij houden elkaar omvat en hebben bloemen in de handen waarmee zij de — onzichtbare — dooden bestrooien.)

Sluiten