Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

wacht nog. Laat eerst de propaganda fijner

de stompe hersens slijpen; laat haar nog

een weinig tijd, het zaad der kennis uit

te strooien; laat te ontkiemen en te rijpen

een weinig tijd nog aan het gouden zaad.

Snel rijpt bewustzijn in den heeten windstroom

die nu vaart over Rusland: snel, niet plots ling,

niet in één nacht. Verschuif dit groote waagstuk;

schroef der sterken moed eerst nog vaster aan; —

breng de groote schare der weif'laars één,

één enk'le stap vooruit: over 't vervloekte

punt van aarz'len en omzien breng hen héén;

slijp af, zij 't ook slechts enk'le splinters van

de rots der domheid die den weg verspert.

Bedenk: omstandigheden zijn de stof

waaruit ons ddorzicht, ons beleid moet kneden

de vorm der overwinning. Overreed uw

maats te wachten: de tijden zijn niet rijp.

SOLDAAT.

Maar onze grieven zijn 't; zijn overrijp,

en zullen dra als vallende appels onze

bedrukkers beurs de schedels kneuzen. Wachten

deden wij lang, en doen 't niet langer. O

zeg niet dat wee, dat haatlijk woord meer: wachten!

Neen, zeg 't niet meer. 't Heeft in mijn mond een smaak

walg'lijk als van brak water: zeg verzet, dat

is frisch en prikt de tong. — Verzet, niet wachten!

Verzet borrelt uit ons op als uit buizen

een opgeperste stroom: de zachte prop

der woorden stelpt hem niet. Wij vragen niet naar

wat morgen brengt: laat morgen, morgen helpen,

vandaag, vandaag. Wij willen recht, vervulling

van onze eischen: willen zij 't niet geven

zoo muiten -wij, bij God.

De Opstandelingen. 6

Sluiten