Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

DE ANDERE STEM.

Het vergankelijke blijft,

het vergaande zaad drijft

door de velden der eeuwigheid —

alles is saamgeweven

met zijn oorsprongen: leven

stroomt in ononderbrokenheid.

CHRYSTALOFF.

Hoe koest'rend-mild omspeelt de najaarszon

met rijpe gulle stralen onze hoofden,

hoe zacht vloeit zeegeruisch en winderuischen

in onze ooren tot een lied in een;

één harmonie. - Door zee noch wind kan sterk

vrijheidsdrang ruischen, dan nu door ons hart.

O wel ons, die nu leven. Wel ons, die

hier staan, voelend alsof hemel en aarde

te klein zijn voor hun oneindige vreugd.

En voor hemel en aarde willen wij

van onze wedergeboorte getuigen,

willen oproepen zon en lucht en zee,

den grond, nog rookend van het bloéd der strijd<

de stad wier groezelige muren wij

met glans van zegepraal wit overgoten

ons geluk aan te zien en op te slorpen

diep in hun wezen; - dat 't stralen der zon,

en heel de schittering van 't firmament,

het rits'len van den wind door najaarsblaren,

en de eeuWig-murmelende stem der zee,

dat voor altijd het spel van al uw krachten,

Natuur! drage het fonkelende teeken

van 't groote wat nu op aarde is geschied:

den reuzenstap der arbeiders tot vrijheid.

O gouden zon, nooit heeft uw zachte gloed

Sluiten