Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

den matsten vonk vaiii uw uitdooVend brem, voor de vrijheid van 't volk en zijn geluk! Dan stonden wij hier niet voor u, verslaagnen, afwachtend uit den mond der overwinnaars de smaad, afwachtend uit hun hand de blinde kogel der wraak, vermomd als recht. Dan rezen niet door heel Rusland boven witte velden de galgen nu uit met hun donk're vracht . . Dan knalden niet dof achter vestingmuren de salvo's; dan dreven verminkte lijken niet zeewaarts in de nacht. . . . (de officier maakl een

beweging)

O, laat mij spreken! Trap niet uit 't laatst vonkgesproei mijner woorden omdat zij waarheid zijn

[TWEEDE OFFICIER. Zwijg met die leugens,

of 'k laat u wegvoeren vW

MARIA. Armzaalge menschen,

denkt ge van uit. uw eigen doffe wereld -) A van barschen meester en bevenden knecht, te doorgronden de onze, in wier diepten der broederlijkheid stralende kristallen aaneenschieten en worden één kristal ? Gij die geen and're band, menschen te binden kent dan deze eene, vooze: vrees, — wat weet gij van kameraadschap, onverbreeklijk bindend mensche' aan elkander met zacht-sterke macht ? Gij die geen and're tweeklank dan 't wanklinken van verachting met slaafschheid kent, uw ooren zijn doof voor 't zilv'ren akkoord der gelijkheid dat stroomt door deze sfeer.

In onze wereld ontmoeten blikke' en hande' elkander, vrij. In onze wereld rijden d'enk'len niet

Sluiten