Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

nu moet bevatten d'oneindige dingen

die klotsen door mijn hart! — O heerlijk is 't

tot in het kil gebied des doods, zich nog

te zonnen in den gloed der kameraadschap

die leven ons herschiep. — Vaart allen wel.

[EEN STEM UIT HET KOOR.

O Chrystaloff, mijn makker en mijn leider,

gij zult altijd voortleven in ons hart. S

Als leven zwaarst is in het eerst ontwaken

na vernietigenden droom — hét duiz'lig brein

wendt zich weg van de cirkelende vragen,

eend're altijd, zoekend vergetelheid —

in uw dompige Nlucht, o Rusland, kerkhof

onmeet lijk, van versmoorden levensdrang,

of onder ballingschaps loodgrijzen hemel,

komen en gaan de grauw-egale dagen :

hun voeten raak'len de verkilde sintels

der hoop.in 't uitgebrande hart niet op; —

dan, Chrystaloff, wordt uw beeld in ons levend,

en dat der makkers, met u gaand ten doode:

aan uw herinn'ring drinken matte harten

weer moed, weer kracht.

EEN ANDERE STEM.

En wanneer 't> licht weer daagt, en onze scharen

die nu neerliggen, heffen 't hoofd op, — want

eens moet de drang weer in hun hart ontwaken,

weer ontsteekt hoop vreugdevure' in hun oogen,

door alle vale wijken, waar zij wonen

sling'ren zich de festoenen der hoop;

en op de straten stroomen menschen samen

met hellen blik, en vdie nu trots doen, sluipen,

en opnieuw ruischt het woord als een Meiregen

die wekt lente op aarde „kameraad", ,

en weer hangt Vrijheid gloed aan alle heemlen,

Sluiten