Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Holla, wat Schiep der dreh waer van daehn"? Dend anden svarede: vom. Ytterech. Och som disse tvende Schiibe laae for dieres Ancker, och vij med wores Schiib komb anseiglendes, begyndede minn Capitein att raaebe Holla. Engelschen svaerede igien Holla, da sagde minn Captein: Wat Schiep?.Engelschen svaerede intet, da raabte minn Captein: Waer van daehn f — Van Loende. Och da raabte minn Captein och sagde: giff Fyer, och da gaff vij disse tvende engelsche Schiibe det helle Laegh. Mens det enne udaff disse tvende engelsche Schiibe var hans Faarmast quidt, och dj Engelsche viiste iche andet endsom det var dieres egen Flaaede; thj dj begyndte met alle Mand att raaebe: Joe doechs, joe roechs, pies ioe ancher inn de groent. Och som dj Engelsche fornamb, att vij iche holte op med Schiüden, da h0erte vij igien dennem raaebe met alle Mand och siige: Flemingh Quasrtier, Qumrtier Flemingh, Schiep sinfh, Schiep siench. Och som v\j opholdte met Schiüden, bleff der tvende Galiotter henstyert, som biergede Folchet, och der bleff straxsen tvende Brander ordinerit, som staech der Braendt udj Forschreffne engelsche Forgatter kunde f0ere hoer Schiib 60 Styecher. Och som det bleff Daegh, fornamb vij iche mehre endsom disse tvende engelsche Schiibe udaff dend gandsche engelsche Flaaede. Och dend hollandsche Flaaede er samme ditto indl0eben udj Canellet. Och som dend hollandsche Flaaede var mitt udj Canellet, komb dend gandsche Flaaede baeg effter, och som dend engelsche Flaaede var i Canellet, da schi0ed hans Excell. Adm. de Reüter ett Schiaaed och vende, och tillmed loed hand dend r0ede Flaegh vaije paa sinn Cryedzstengh till ett Teign, att enn hver Capitein motte bordere, och dend Tiid dend engelsche Flaaede det fornamb, begyndte dend gandsche Flaaede att vende och l0eb samme Tiid till Dyngh, mens hans Excell. Adm. Gen. de Reütter l0eb ind i Canelet med dend hollandsche Flaaede igienn.

[Vertaling:]

Den 27*ten Sept. tegen den middag kregen wij de Engelsche vloot in zicht, die 112 schepen en branders sterk was. Daar de Hollandsche vloot dicht onder het land was, hield de Ruyter van de kust af; de Engelschen deden hetzelfde; tegen den avond begon de wind op te zetten, en onze vloot evenals de Engelsche bleef laveeren. Sommige van ónze schepen waren 's nachts ongeveer om één uur tusschen de Engelsche in gekomen; de Engelschen wisten niet dat het onze schepen waren; 's morgens vroeg bevonden wij ons met de Blauwe Reiger tusschen twee Engelsche schepen in die voor anker lagen, en niet beter wisten of ons schip behoorde tot hunne vloot. Zij riepen om het woord, en de Hollanders riepen terug: Holla. De anderen antwoordden: Holla, wat schip, waarvandaan? De Hollanders riepen: van Utrecht. Mijn kapitein vroeg nu ook: wat schip? De Engelschen antwoordden niet; toen riep mijn kapitein: waarvandaan? —. Van Londen. — Toen beval mijn kapitein: geef vuur, en daarop gaven wij deze twee Engelsche schepen de volle laag.

Sluiten