Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Van de drie groote categorieën worstelen: GriekschRomeinsch, catch as catch can of vrij- en cornish worstelen, had het eerste natuurlijk de minste kans, maar ook de catch as catch can mannen legden, evenals de cornishers, die in eene kleeding werkten, vrijwel gelijkend op 't ju jutsu costuum, het in korten tijd af.

Verscheidene Japanners maakten tournees, iedereen uitdagend. Yukio Tani doorreisde Engeland, £ 20.— uitlovend voor wie niet binnen een kwartier zich overwonnen zou hebben verklaard en £ 100.— voor wie Tani zou overmeesteren. Apollo (Wm. Bankier), een Engelsch athleet en physical culturist, redacteur van Apollo's Magazine, die Tani's aanbod voor humbug hield, zocht hem in huis op, beproefde het zelf eens en moest binnen de 2 minuten zich overgeven. Tani reisde zes maanden en legde gedurende dien tijd gemiddeld twintig mannen per week, bijna allen zwaarder dan hij zelf. Tom Connors, Clarke, Charpellod en Fournïer waren de bekendste. Hackenschmidt weigerde tegen Tani te vechten tenzij deze ook Grieksch-Romeinsch worstelde. Men heeft dit Hackenschmidt zeer kwalijk genomen, doch m. i. handelde hij volkomen juist.

Men moet er wel op letten, dat terwijl bij ons worstelen de mannen naar hun lichaamsgewicht in allerlei categorieën worden ingedeeld en alleen met gelijken strijden, de kleine Japanners van 55 K.G. niet terugdeinzen voor Europeanen van het dubbele gewicht.

Uyenishi, de beste ju jutsuer, directeur der school in Piccadilly, Londen, legde o. a.: Peter Gotz, Lauritz Neilsen, Charles. Lauri, Bartoletti, Charles Wilson en Serjeant Judge. Gewoonlijk gingen de zes stuks tegenstanders in het kwartier. Eens vijf mannen binnen tien minuten.

Ju jutsu versus Engelsch boksen. Voor zoover ik weet is nooit een werkelijk gevecht geleverd. Wel treden in theaters boksers en ju jutsuers tegen elkaar op, doch dit is slechts vertooning. Een ernstige kamp zou dan ook verschrikkelijk

Sluiten