Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

ook den. niet-athleet in staat stellen onder alle omstandigheden zich duchtig teweer te kunnen stellen tegen gewapende of ongewapende aanranders. Hiertoe zijn de volgende eenvoudige oefeningen geheel voldoende.

Het zal vreemd lijken, dat ik begin met „klemmen", die alle, behalve de „kom mee, alsjeblieft", meestal slechts kunnen worden uitgevoerd als de aanrander of tegenstander vooraf door 'n worp neergegooid is. Echter is hef beter eerst de „klemmen" te kennen, opdat, als ik later bij de worpen naar één of meer klemmen verwijs, men bij het begin van den worp reeds weet wat het doel is.

Uitdrukkelijk waarschuw ik bij het instudeeren vooral niet ruw te zijn en nooit met rukken te werken. Gelijdelijk, glijdend, geen brute schokken. Gaat het bij een werkelijk gevecht op leven en dood en is er geen aanleiding iets te wagen om vreeselijke verwonding van den tegenstander te voorkomen, ja, ruk dan maar. Geloof echter niet te spoedig, dat ruwheid noodzakelijk is. Dadelijk vechten en dan zoo ernstig mogelijk bezeeren, dat is de eenige verdediging van den weerlooze. Afwachten tot hij wordt aangevallen en dan nog zacht optreden, dat is 't voorrecht en tegelijk de plicht van den weerbare.

Wie bij het oefenen als slachtoffer optreedt, schame zich niet de drie tikjes te geven ten teeken, dat hij zich als overwonnen beschouwt. Die „schande" is gauw over en straks is de ander in uwe macht. Maar als ge te lang wacht, bezeert ge u door eigen schuld en mogelijk zoo erg, dat dit niet spoedig over is.

Ik moet hier waarschuwen tegen de vele waardelooze zoogenaamde ju jutsu-klemmen, die hier te lande — en elders! — vaak voor echt-Japansch worden versleten. Vele zijn zeer aardig op papier, doch te naïef om praclisch uitvoerbaar te zijn, ze zijn, waar de Japs hun geheim bewaarden, ontstaan uit de behoefte der blanken naar — desnoods imitaties — van de trucs der gelen. Maar de kunst bij de slimme Japanners

Sluiten