Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

lijk schijnt voor den onmachtigen vlegel-geest; zoodat — om slechts zulk een arm voorbeeld daarvan te nemen als mijn eigen leven — omdat ik het in aalmoezen geven heb doorgebracht en niet in een jacht op fortuin; omdat ik steeds gewerkt heb voor de eer van anderen en niet voor mijn eigen, en verkozen heb de menschen meer naar Turner en Luini te doen zien, dan de vaardigheid van mijn eigen hand te ontwikkelen en tentoon te stellen; omdat ik mijn pachten verlaagd heb, en aan mijn arme pachters een comfortabel leven heb verzekerd, in plaats van hun te ontnemen al wat ik kon afdwingen voor het dak dat ze noodig hadden; omdat ik een wandeling door een bosch prettiger vind dan door een straat in Londen, en een zeemeeuw liever zie vliegen dan haar dood te schieten, en een lijster liever hoor zingen dan haar op te eten; eindelijk, omdat ik mijn moeder nooit ongehoorzaam ben geweest, omdat ik alle vrouwen heb geëerd met een plechtigen eerbied, en vriendelijk geweest ben zelfs tegen de ondankbaren en slechten, — daarom schudden de broodschrijvers der Engelsche kunst en literatuur hunne hoofden tegen mij, en de arme stakker, die het vuile linnen van zijn ziel dagelijks beleent" voor een flesch zuren wijn en een sigaar, spreekt van de „verwijfde sentimentaliteit van Ruskin".

Van deze verachte sentimenten nu, die in alle eeuwen den gentleman van den vlegel hebben onderscheiden, is de eerste die eerbied voor de vrouw, welke, zelfs door al de wreedheden der Middeleeuwen heen, zich ontwikkelde met een steeds aangroeiende kracht tot aan de dertiende eeuw, en volkomen werd in de verbeelding der Madonna, die al de hoogste kunsten en reinste gedachten van dien tijd beheerschte.

Voor het gewone Protestantsche gemoed zijn

Sluiten