Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

baar) met een tooverpracht van overvloedige vrucht, frisch groen, zacht amber en hardborstelig rood, de doornige takjes neerbuigend; getroste parel en hangende robijn, vreugdevol lichtend onder ,de breede blaren die leken op wingerd.

De voornamelijk belangrijke verschillen, die ik opmerkte tusschen het karakter van dezen tuin en dien van Eden, zooals ik me had voorgesteld, waren dat in dezen tuin alle vruchten verboden waren, en dat er geen kameraadschappelijke dieren waren; in andere opzichten beantwoordde het kleine gebied aan elke Paradijs-verwachting van mij; en het klimaat in die jaren liet toe dat ik het grootste deel van mijn leven daar doorbracht. Mijn moeder gaf mij nooit méér op te leeren dan zij wist dat ik, als ik er ernstig bij bleef, gemakkelijk tegen twaalf uur geleerd kon hebben. Zij liet geen enkele stoornis toe als mijn taak opgegeven was. Zeide ik mijn les om twaalf uur niet goed op, dan werd ik binnengehouden tot ik haar kende, en gewoonlijk, zelfs toen de Latijnsche grammatica aan de Psalmen toegevoegd werd, was ik mijn eigen heer en meester ten minste een half uur vóór het middagmaal om half een, en verder het overige van den namiddag. Daar mijn moeder haar grootste pleizier vond in haar bloemen, was zij vaak bij mij in den tuin bezig — ten minste als ik bij haar verkoos te blijven. Het kwam nooit in mij op iets achter haar rug te doen, dat ik niet voor haar oogen zou gedaan hebben ; en hare tegenwoordigheid was dus geen beperking voor mij ; maar ook geen bijzonder pleizier; want daar ik altijd zoovéél alleen gelaten was, had ik in den regel zoo mijn eigen kleine bezigheden, en werd, toen ik pas zeven jaar oud was, over 't geheel geestelijk reeds te onafhankelijk, zelfs van mijn vader en moeder; en niemand anders bezittend om afhankelijk van te zijn, begon

Sluiten