Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

leven in de negentiende eeuw, op een en een kwart mijl af stands van Camberwell Green. ,

Hierin werd mijn vader gelukkig mijn gids — hoewel met geen andere bedoeling dan mij te vermaken — wanneer hij meende dit te kunnen doen zonder inbreuk te maken op een van de regelen van mijn moeder. Ik vond het vooral erg prettig hem te zien scheren, en mocht altijd 's morgens in zijn kamer komen (beneden die waarin ik nu zit te schrijven) om de roerlooze getuige te zijn van deze operatie. Boven zijn toilettafel hing een van zijn eigen waterverfschilderijen, gemaakt onder de leiding van den_ouderen Nasmyth: (ik geloof op de Hooge School te Edinburg). Het was gedaan volgens de oude manier van kleuren, welke Dr. Munro aan Turner leerde juist in den tijd dat mijn vader de Hooge School bezocht: namelijk in grijze ondertonen van Pruisisch blauw en Britschen inkt, achterna gewasschen met warme kleur op de lichten. Het stelde Conway Castle voor met zijn riviermond, en op den voorgrond een hut, een visscher, en een boot aan den kant van 't water.

Wanneer mijn vader het scheren gedaan had, vertelde hij mij altoos een verhaal over dit schilderij. Deze gewoonte begon zonder eenig vooropgezet plan van hem, ingevolge mijn lastige nieuwsgierigheid of de visscher in de hut woonde, en waar hij heenging in de boot. Nadat het ter wille van den vrede was uitgemaakt, dat hij in de hut woonde, en in de boot ging om in de nabijheid van het kasteel te visschen, werd de intrige van het drama langzamerhand wat aangedikt; en werd, geloof ik, verwikkeld met de tragedie van „Douglas" en van het „Kasteelspook", in welke beide stukken mijn vader meegespeeld had in een liefhebberij-comedie, voor mijn moeder en een uit-

Sluiten