Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

waarde-opgave des eigenaars. Het bleek dat ze geen vijfhonderd waard waren. Ik ging er over procedeeren. De rechtsgeleerden zetten mij duizend pond af voor hunne diensten, gaven mij duizend terug van de drie, en dwongen de tegenpartij mij nog voor vijfhonderd aan steenen te geven, over 't geheel een bevredigende wettelijke oplossing, maar het kostte twee jaar tijds en bezorgde mij veel last. De rechtsgeleerden brachten het grootste gedeelte van den tijd, waarvoor ze mij lieten betalen, door met mij en andere getuigen te ondervragen of de overeenkomst in het voor- of achtermagazijn gesloten was, en nog andere bijzonderheden, belangwekkend uit een schilderachtig oogpunt, maar gansch en al niet betrekkelijk op de zaak.

Verder werd Brantwood mij aangeboden, dat ik kocht zonder het te zien voor vijftienhonderd pond; (de waarheid is dat ik geen tijd heb de dingen te zien en moet beslissen op goed geluk af, of in 't geheel niet handelen.)

Vervolgens moest het huis op Brantwood, niets dan een loods van vermolmd hout en losgelaten steen, gemeubeld worden en hersteld. Ter wille van oude kennisschap ging ik naar mijns vaders behanger in Londen (in plaats van naar den dorpsbehanger van Coniston, zooals ik had moeten doen) en liet mij vijf pond afzetten voor een voetbankje; de reparaties bleken ook nog erger te zijn dan een algeheele herbouwing, en het overbrengen van je goed uit Londen geen kleinigheid. Eindelijk was het zoover dat ik op een gegeven zomeravond aan mijn theetafel zat, met het uitzicht op het meer voor mij; — voor een vier duizend pond, alles en alles meegerekend. Later bouwde ik er nog eèn woning, bijna even groot als het huis, voor een getrouwden knecht, en liet een stuk van het „steile

Sluiten