Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

zegde, in nauwere betrekking werd gebracht met de vrienden in Amerika, Schotland, Ierland en Jtalië; aan wie ik, gelijk men 'zien zal, als ik gespaard blijf om een verslag van mijn leven te schrijven, verschuldigd ben de beste hoop en verhevenste gedachten die mijn gerijpten geest steunden en leidden. Dezen hebben mij getoond, mij vriendelijk inwijdend, op hoeveel verborgen plaatsen het gebed werd uitgesproken waarnaar ik dwaselijk geluisterd had op de hoeken der straten, en op hoevele heuvelen die ik verlaten had gedacht, nog bewogen in vurige wagenen de heir-

scharen des hemels.

Maar voorzeker is nu de tijd gekomen dat al deze getrouwe legerscharen de banier van hunnen Heer zouden verheffen, — niet door geweld, noch door macht, maar door Zijn geest, brengende voort het oordeel tot overwinning. Dat zij niet meer verborgen zouden zijn, noch door het kwaad overwonnen, maar het kwade door het goede overwinnen. Als de vijand binnenkomt gelijk een vloed, hoeveel te meer de stroomen van het Paradijs? Zijn er niet fonteinen in de groote diepte die opspringen om te zegenen, niet om te verwoesten?

En het begin van zegening is, als gij er over nadenken wilt, in die belofte: „De vrede Uwer kinderen zal groot zijn". De gansche wereld is slechts een weeshuis zoolang hare kinderen God niet kennen als hunnen Vader; en alle wijsheid en kennis is slechts meer verwarde duisternis zoolang gij hun niet geleerd hebt de vreeze des Heeren.

Niet uit de wereld weggenomen te worden in monnikensmart, maar van haar kwaad gevrijwaard te zijn in goed bewaakten vrede, — moet dit niet gedaan worden voor alle kinderen, ge¬

il

Mensoh en Maatschappij 15

Sluiten