Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

gaderingen van den kerkeraad bij te wonen; had hij zich opgeofferd voor de gemeente en —' nu zou hij weggeworpen worden als oud vuil, tot niets nut meer. Ja, 't was wél ver gekomen.

En weer zuchtte hij.

Zei Veerman daar iets? Hij moest nu toch goed opletten. „Joa, doomnie, en den heb ik nog 'n ander veurstel. Wie waiten zoo nait, wat veur mensken deur gemainte begeerd worren. As wie nou lidmoaten ais braifkes laiten ienvullen mit noamen van dei luu, dei zai geschikt vienden. Den kennen wie doar mooi oetzuiken".

Maar nu werd het Menkveld dan toch te kras.

Waar moest dat heen?

„Joa, doomnie", begon hij, en den mossen wie lidmoaten ook moar vroagen, op ons ploatsen te goan zitten. Den was 't hailndal zoo as

Sluiten