Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

o, o! O, hou lank zei dat nog duren? Ik ken nait meer."

Dan, na den langen nacht, kwam er weer een dag met verwijtingen en plagerijen, met onrust en onvrede.

Op zekeren dag vroeg Wiersum, half wanhopig, aan zijn vrouw: „Holt dat den nooit op? Plagst mie nog dood. Zoo lank zelst gain last meer van mie hebben. Loat mie nou nog 'n beetje mit vree'\

„As doe moar wolst. Jaantje dut alles veur die, as doe heur 't moar vragst. Joa zeker. Moar doar bist te stietf tou".

„Ik mag 't wicht ja nait dwingen". ' „Zigst wel ? Wilst nait. En den mout ik schuld moar hebben, nè? Ik en Hendrik. Jong wordt d'r ja moager van, dat Jaantje zich votsmit an zo'n vent".

„Wat wilst den?"

„Loat Jaantje beloven, dat 't oet wezen zei".

Sluiten