Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

de boerderij, dan verliet ze de kamer.

Maar werken wilde ze. Ze gunde zich geen rust. Nooit glom het koperwerk genoeg, nooit kon de vloer van het karnhuis te vaak geschrobd worden. Ze werkte in één jacht door, van den vroegen morgen tot in den avond, 't Gebeurde zelfs, dat zij in den nacht opstond, omdat ze deze of die kleinigheid vergeten had en niet kon slapen, vóór ze wist, dat alles in orde was.

Natuurlijk bemoeiden de menschen van Oldencate zich met het geval. ,,'t Wicht wordt nog gek", zeiden zei* „Hai, da's ook gain wonder mit zo'n moeke, 't Arme schoap, ze wol jong ja zoo geern hebben".

Maar langzamerhand werd Jaantje vergeten. Men zag haar immers niet meer; 't was, alsof ze gestorven was en begraven.

Sluiten