Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

hetzij in gedistilleerde dranken, vrijwel zoo oud als de wereld is. Zelfs het verbod van den Mam heeft niet geheel kunnen beletten, dat zijne belijders, wanneer het hun lust, alcoholhoudende dranken gebruiken. Indien derhalve het verbod van een stichter van een godsdienst, waarvan de belijders die van het Christendom in aantal evenaren, lang niet allerwege wordt nageleefd is het de vraag, of het verbod van een regeering, waaraan het prestige van den godsdienst vreemd is, meer effect zal sorteeren.

De ervaring van den nieuweren tijd hebben het bovenstaande ruimschoots bevestigd. Uit de Vereenigde Staten, waar men reeds tal van jaren geleden in eenige staten het gebruik van alcohol, öf geheel verbod, öf binnen enge grenzen trachtte te beperken en in het begin van 1920 tot de uitvaardiging van een absoluut alcoholverbod overging, verneemt men aanhoudend van ontduiking dier verboden. Er blijven daar — blijkens vele dagblad-berichten tal van clandestiene verkoopplaatsen en stokerijen bestaan, de smokkelhandel in drank, uit Canada en de Bahama-eilanden afkomstig, neemt groote afmetingen aan. Het gevolg van een en ander is, dat het in het geheim bereide en ingevoerde genotmiddel veel schadelijker voor de gezondheid is dan de vroeger openlijk toegelaten dranken. Omkooping van de politie, teneinde ontduiking mogelijk te maken e. di misstanden veroorzaken een maatschappelijke ontaarding, waarvan de gevolgen zeker niet minder ernstig zijn dan die van overmatig alcohol gebruik.

In Noorwegen werd de verkoop van sterken drank bij het uitbreken van den oorlog verboden. Hoewel dit verbod door den ernst der tijden een bijzondere beteekenis droeg, was de neiging tot ontduiking niet minder groot. Een en ander wordt duidelijk geïllustreerd door het hierbij onder bijlage No. 2 overgelegde bericht in de N. R. C, overgenomen in de „Java-Bode" van 12 December 1918.

Een in Nieuw-Zeeland gehouden referendum gaf een meerderheid van 5793 stemmen tegen afschaffing. Ook in Canada heeft een voorstel tot afschaffing van sterken drank grooten tegenstand ontmoet. Den lsten October 1917 trad in Britsch Columbia een volstrekt drankverbod in werking, dat echter na vier jaren afgeschaft werd, aangezien het praktisch niet te handhaven was. Zie het als noot geplaatst bericht uit de Nieuwe Rotterdammer Courant (maileditie) van 5 Mei 1921.

Noot. Vier jaar lang was in Britsch Columbië het drankverbod van kracht geweest, maar naar langdurige beraadslagingen heeft de wetgevende vergadering van deze Canadeesche provincie het afgeschaft en vervangen door een nieuwe wet, die aan de volledige droogte een einde maakt.

Een volwassen inwoner van de provincie kan zich voortaan voor 5 dollars in het jaar een vergunning verschaffen, waarop hij drie flesschen sterken drank (whisky, rum, jenever of den drank dien hfl hebben wil) uit een regeeringsopslagplaats kan koopen. Dezelfde hoeveelheid wordt per jaar toegestaan om te koopen aan zijn vrouw of een ander volwassen lid van zijn gezin. De drank mag alleen gebruikt worden ten huize van den houder van de vergunning of in een hotelkamer waai hij verblijf houdt. Hij mag zijn gasten in zijn huis tracteeren, maar als zij beschonken worden zal hij, zoo goed als zij, een overtreding begaan. Vreemdelingen uit een anderen staat kunnen een vergunning krijgen, waarop zij eens in de 60 dagen een flesch sterken drank kunnen koopen.

Voorts is er ook een regeling getroffen voor den verkoop van bier.

De nieuwe wet, die gisteren is ingegaan, heeft ten gevolge dat Britsch-Columbie de eenige provincie in het Westen van Canada is, die theoretisch niet meer „bone-dry" is. In Alberta en Manitoba, waar volgens de Times toenemende ontevredenheid over de droogte heerscht, volgt men de nieuwe proefneming met groote belang-

Sluiten