Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

En in de tweede plaats is deze studie zeer te waardeeren als onenteering in de vele elkaar aanvullende en kruisende nieuwe inzichten, die uit het gistend buitenland weg vinden naar tal yan rustige, Hollandsche studeerkamers, om van daaruit in kalm betoog, of ook wel in hartstochtelijk twistgeschrijf grooter mibliek te bereiken.

4teyen en werk van Betje Wolff brengen ons ten opzichte vffflUi^t intellectueel en religieus leven dier dagen, vooral in aanraking met de twee sterk tegengestelde groepen: de voor^ÏÏ?ers der Verlichting, vrienden van den Hèdehjken'Gods^^ {S ^e^schakeeririg — en de sfrijders^oor het behoud" in t kerkelijk leven de ketterjagers en3^doirnatische

I ^—■ • xx««x wcijy van ue eersie penoae (voor net schril ven j der romans) beweegt zich voor een belangrijk deel in den ' t sïeer, van deze tegenstelling.

Daarmee is echter het geestelijk leven van dien tijd niet

m al zijn uitingen gekenmerkt. De figuur van Van Alphen

vormt nipr ppn h^T

u j ;.. "vi""6^^ «cuivwiiiug. xiij staat oeireKKeniK

buiten de strijdende partijen. Te strijden lag niet in zijn karakter; liever dan zich in de politieke twisten van zijn tijd te mengen, legde hij zijn belangrijk ambt, (hij was thesauriergeneraal van de Unie) in 1795 neer, en de enkele geschriften die bi] aan def^ filosofische of godsdienstige quaesties van den dag wijdt, zijn allerminst strijdschriften, maar eer gemoedenjke uiteenzettingen van zijn standpunt, waarin hij de tegenpartij stap voor stap over den brug van redelijke beschouwing naar zijn zijde poogt te leiden. En hoewel zijn bewonderaars tereent konden roemen, dat hij, de jurist, theologisch grondiger onderlegd was dan vele godgeleerden, en hij een eigen scherpomlijnde dogmatische overtuiging had, is het karakter van zijn religieuse geschriften toch veeleer piëtistisch-gemoedelijk dan dogmatisch-verstandehjk. Dit geldt" vö^arvan^-§ofzie. Wel zou hij geen 18de-eeuwer moeten zijn, om niet tevens net. ^SSgrend element sterk op den voorgrond te brengen en telkens wordt dan ook voor ons modern besef de o-eVoelsuiüng verzwakt door een zekere volledigheid, waarmee de ormodoxe leer der zonde en verlossing""j^ordt gememoreerd &n waar dan de typisch nuchtere uitdrukkingswijze, dezen nja eigen, den indruk van koele verstandelijkheid nog komt versterken, is 't geen wonder, dat bij eerste kennismaking deze poëzie ons vreemd is. Maar bij aandachtiger luisteren treffen ook m de eerste bundels, al spoedig hier en daar coupletten, waarin met eenvoud en innigheid persoonlijk

1 *

Sluiten