Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Weg met uw prikkel; neen ik bedrieg mij niet k Hoor een getuige, die niet meer feilen kan ' Wat zoude ik anders, dan gelooven, 't Geen mij mijn stervende vrouw bevestigt ?

Stervende vrienden geven ons wapenen

Die uw verschrikking, verre uit het hart geiaagd

Verand ren in een zachte stilte;

En naar uw naadren ons doen verlangen.

Mis ik mijne ega, vrolijke treurigheid Kweekt in mijn boezem blij der vooruitzigt, Dan ooit en wankelbaar genoegen Streelend en vleyend aan mij kon geven.

Hebt gij uw peilen niet al op mij gemunt;

bpaar geenen boezem, die voor u openstaat • Of zoekt gij vlugtend u te wreken, k Zal dan u altoos een bloodaard noemen.

Bevende zielen fluistert gij angsten in;

Juichende helden schroomt gij onder 't oog te zien Jan nimmer zoudt ge u aan hen wagen, Zoo met hun koning u daartoe perste. '

Staak dan uw dreigen; Christenen vreezen t niet • Uw stuurschen blik zien ze veragrend aan Daar Jezus heeft in 't graf gelegen, Kunnen zij 't niet, dan verrukt, aanschouwen

DE RUST IN GOD. ODE.

In God berustend trek ik de wildernis Der wereld eenzaam, zonder te vreezen, door trij zijt mijn rotssteen! mijn beschermer! Noem U het leven van mijn gezangen.

Welk eene blijdschap, dat zich een arme worm (Die bevend voortkruipt, kruipende wederkeert

lot stol, waar uit hij is genomen.)

Moge m gedachten tot U verheffen

Sluiten