Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

De laaf e contract duur — de steei des aanstoots.

de emigratie door het bouwen van depóts en het salariëeren van personeel en doctoren.

Voor het Fund komen daardoor de werving en overbrengingskosten per koelie te Penang op niet meer dan gemiddeld f 21.

Wij hebben van een en ander vluchtig melding gemaakt om te laten zien, hoe elders het Gouvernement niet eenvoudig alles aan de planters zelve overlaat maar zich verplicht gevoeld om hun te hulp te komen door het geven van aanzienlijke bijdragen en het scheppen van wettelijke maatregelen.

Ons Ontwerp.

Er is in den laatsten tijd, ook elders, (in Britsch Indië) een strijd gevoerd tegen het i huidige arbeidsstelsel, maar daarbij zal het wel ieder zijn opgevallen, dat de strijd niet zoo zeer ging tegen de poenale sanctie zonder meer, maar tegen wat men in het Engelsch noemt de „indentured Labour", den contract arbeid en vooral den langen duur van de contracten.

Men wilde niet langer een arbeidsstelsel, waarbij de eene persoon (de werknemer) zich voor langen tijd aan den ander „den werkgever" zou binden, zonder mogelijkheid om dien band te verbreken. Men ging zelfs zoover — hoewel zeer ten onrechte — om den rechtstoestand van den werknemer als slavernij te beschouwen.

Oordeelen wij juist, dan is de steen des aanstoots dus niet zoo zeer de mogelijkheid om den werkman, die weigert om te arbeiden, te doen straffen, maar veeleer de onvrijheid van den werkman, hierin bestaande dat hij voor geruimen tijd aan de onderneming vast zit.

Een dergelijke vrijheidsbeperking acht men onnatuurlijk en niet meer in overeenstemming met de huidige tijden. Bovendien is steeds een bezwaar tegen den langen duur der contracten geweest dat de werkgever geen moeite zou doen om den arbeider op andere wijze aan zich te binden, omdat hij toch van zijn arbeidskracht zeker was.

Bij de vraag nu in welke richting de oplossing van het arbeidsvraagstuk moet worden gezocht, hoe een geleidelijke overgang kan worden verkregen en ook aannemelijk gemaakt, scheen niets zoo zeer voor de hand liggend om alles, wat in het huidige arbeidsstelsel eenige aanstoot kon geven, zooveel mogelijk weg te nemen, opdat dit in meer moderne banen zou worden geleid, en meer in overeenstemming zou worden gebracht met de nieuwere opvattingen.

Van verschillende kanten heeft men er een verwijt van gemaakt, dat het tegenwoordige arbeidsstelsel zoo lang ongewijzigd is gehandhaafd, men wees op groote koloniale mogendheden (Engeland), waar in Britsch-Indië de poenale sanctie den oorlog niet heeft kunnen overleven.

Hoewel door den Heer Kasteleyn op bladzijde 15 van zijn Open Brief afdoende is aangetoond, dat de afschaffing van de indentured labour in Britsch-Indië een zuivere politieke strekking heeft gehad, valt het feit niet weg te redeneeren, dat inderdaad de indentured labour is afgeschaft, maar men mag daarbij één ding niet uit het oog verliezen, zooals maar al te vaak wordt gedaan, dat de begrippen indertured labour en poenale sanctie elkander niet dekken, en dat het allerwaarschijnlijkst is (men zie hiervoor eveneens den „Open Brief" van den Heer Kasteleyn), dat de p. s. op zich zelf wel behouden zal blijven.

' Dat de Britsch-Indische Koloniale wetgever tegen de p. s. op zich zelf geen bezwaar heeft, om dit te bewijzen behoeven wij zelfs niet naar Britsch-Indië te gaan, maar kunnen wij ons wenden tot de Straits en de daar bestaande arbeidsregeling.

Sluiten