Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

pondeerende artikel 19 der K. O. De redactie is in zooverre ruimer genomen, dat partijen zich verbinden om elk geschil aan de uitspraak van den arbiter te onderwerpen. De bedoeling is dus, dat partijen in het vervolg bij eenige oneenigheid zich wenden tot den arbiter. Op diens uitspraak staat echter geen poenale sanctie en de vraag blijft natuurlijk bestaan in hoeverre de werkman zich aan de uitspraak van den arbiter zal storen.

Als arbiter is de betrokken ambtenaar der Arbeidsinspectie aangewezen, die door zijn betrekking reeds van zelve kennis neemt van klachten, maar nu niet alleen meer van klachten van de zijde van den werknemer, maar ook van den werkgever. Van zijn uitspraak is beroep op een Raad van Beroep toegelaten. Zou nu op den duur bij beide partijen de gedachte wortel kunnen schieten om zich in geval van geschillen in de eerste plaats tot den arbiter te wenden en om zich naar zijn uitspraak te gedragen, dan zou een eerste stap in de richting van vrijen arbeid zijn gedaan.

Alinea 11 conform alinea 14 artikel 4 K. O.

Zooals men ziet zijn de bepalingen, voorkomende in de alinea's 9, 10 en 11 der K. O. niet overgenomen, hetgeen voortspruit uit ons streven om de contracten zooveel mogelijk te bekorten. Deze bepalingen konten echter wel elders in het ontwerp voor.

Voor alinea 9 vergelijke men artikel 13c en d. van het ontwerp. Voor alinea 10 artikel 13f van het ontwerp en voor alinea 11 artikel 13 j.

Artikel 10. Conform artikel 4 (15) alinea 2 K. O.

Artikel ff. Conform artikel 5 K. O.

Artikel 12.

Dit artikel behandelt de verplichtingen van den werkgever, welke zooveel mogelijk in de artikelen 12, 13 en 14 zijn vereenigd.

a. Vergelijk artikel 12 (1). K. O. In plaats van het „geregeld" voldoen der loonen „op in de arbeidsovereenkomst of bij reglement bepaalde tijden".

b. c. en d. Vergelijk artikel 4 (5) K. O. In het ontwerp is door ons dus een minimum dagloon opgenomen, hetwelk met de ter Oostkust gebruikelijke loonen in overeenstemming is. Dit loon moet de arbeider ook verdienen, al werkt hij in dagtaak, stukloon of in aanneming. Een belangrijke wijziging is dus gebracht in bestaande bepalingen, omdat het daar voldoende is, dat het dagloon de basis is van het stukloon enz. Volgens het ontwerp moet de arbeider dus steeds het dagloon verdienen, volgens de K. O. moet de arbeider steeds het dagloon kunnen verdienen, terwijl bovendien volgens de K. O. hier contractueel van kan worden afgeweken. Er is echter eenige restrictie gemaakt, door te bepalen dat de arbeider gedurende een maand gemiddeld per dag arbeids het minimum dagloon moet verdienen. De bedoeling hiervan is dus, dat men niet eiken dag behoeft na te gaan of de arbeider bij werken in stukloon enz. wel zijn dagloon heeft verdiend, neen, het is voldoende, indien hij aan het einde van de maand ten minste 30 of 31 maal het dagloon heeft ontvangen. Deze restrictie is om de volgende redenen gemaakt.

(1) . Gewoonlijk worden de loonen maandelijks uitbetaald en daarom wordt thans de eisch gesteld, dat gedurende een maand gemiddeld per dag het minimum dagloon wordt verdiend.

(2) . Tot nu toe was het ter Oostkust van Sumatra gebruik om ter beoordeeling of de arbeider wel op loon kwam na te gaan of hij per maand wel dertig of 31 maal het dagloon heeft verdiend.

Sluiten