Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

(3). Het komt in de practijk herhaalde malen voor, dat de arbeiders den eenen dag met hetzelfde werk meer verdienen dan den anderen dag bijv. wanneer het den eersten dag heeft geregend en den volgenden droog is geweest en de grond dus moeilijk was te bewerken. En zoo zijn er tallooze omstandigheden, die kunnen maken dat den eenen dag in stukloon meer wordt verdiend dan den anderen, zonder dat door den arbeider iets harder wordt gewerkt. Zou nu de eisch worden gesteld, dat de arbeider eiken dag ten minste het dagloon verdient, dan zou men de prijzen voor het stukwerk den eenen dag moeten verhoogen en den anderen dag moeten verlagen, hetgeen practisch eenvoudig onmogelijk zou zijn. Men zou dan dus voor het geval komen te staan, dat de arbeider verschillende dagen minder dan het dagloon verdient, maar misschien evenveel of meer dagen meer dan het dagloon. De vaststelling van een minimum dagloon zonder meer zou dus hier op neerkomen, dat alle arbeiders aan het eind van de maand meer dan het maandloon verdiend zouden hebben,, hetgeen niet onze bedoeling is.

Voor de veldkoelies in de tabakscultuur is de restrictie gemaakt, dat het voldoende is, dat zij gedurende een oogstjaar gemiddeld het minimum dagloon verdienen.

De kwestie is namelijk deze, dat bij den veldkoelie de oogstjaar periode steeds als een geheel is beschouwd, met het oog op de betaling van zijn verschillende werkzaamheden, zooals de eigenlijke veldwerkzaamheden, het plukken en aanrijgen, het bundelen en sorteeren, het tjancollen enz. Nu worden de eigenlijke veldwerkzaamheden (de ontvangprijs dus voor de door hem ingeleverde boomen) zoo hoog betaald, dat de veldkoelie gemiddeld per jaar meer verdient dan 60 centen per dag, aanzienlijk meer dus dan de door ons voorgestelde minimumloonen. Echter gebeurt het wel, dat de veldkoelie met het bundelen en sorteeren minder dan zijn dagloon verdient. Om hem voor die werkzaamheden echter meer te gaan betalen bestaat voor de planters geen de minste aanleiding omdat bij de betaling van het bundelen en sorteeren rekening moet worden gehouden met het groote bedrag, dat de veldkoelie voor zijn ontvangen boomen ontvangt. Om nu te voorkomen, dat de eisch zou worden gesteld, dat aan den veldkoelie het bundelen en sorteeren hooger Zou worden betaald, hetgeen neer zou komen op een loonsverhooging, die de veldkoelie allerminst van noode heeft, is bovenstaande restrictie gemaakt.

e. In deze alinea is de bevoegdheid van den werkgever opgenomen, tot nu toe slechts bij contract verleend, om een deel van het loon in rijst uit te betalen, echter onder restrictie, dat dit in het belang van den arbeider moet zijn. De prijs, waartegen de rijst in rekening mag worden gebracht, is vastgesteld op ƒ 10.— per zak-van 100 K.G. terwijl voor de overige voedingsgewassen niet meer in rekening mag worden gebracht dan de kostprijs op de onderneming bedraagt.

ƒ. Deze alinea verplicht de beheerder tot verstrekking van rijst en voedingsmiddelen op verzoek van den arbeider. Een dergelijke verplichting bestond tot nog toe niet. Het komt ons echter juist voor om die verplichting aan de werkgevers op te leggen, waardoor wordt bereikt, dat de werkgever, die deze verplichting niet nakomt, strafbaar is en dat de arbeider, bij onwilligheid om rijst te verstrekken, ontbinding van de overeenkomst kan vragen.

Artikel 13.

c. Vergelijk hierbij artikel 12 (1) K. O. De uitdrukking „goed te behandelen" past niet in een regeling, die een gelijkelijke bescherming van werkgever en werknemer beoogt en die dezen als geheel gelijkwaardig erkent.

b. Vergelijk eveneens artikel 12 (1) K. O.

c Vergelijk artikel 12 (1) K. O.

Sluiten