Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

lijke;alsvan een bloedend vingertje of een stuk-gevallen knie, en zooals hij dan zijn eigen verdriet kende, voelde hij nu het lijden van dit dier. Dit ver-innigde z'n belangstellingEn in hem leefde op het medelijden, het warme, wijde, dat was als n blijde verruiming in hem, als een zachte vreugde.

Vèr was het wreede nu en het vijandige; in het kinderlijk intens meegevoelen, neigde zijn zieltje naar het dier dat leed, en moest getroost worden.

Dit stille één worden was zijn blijheid: het vertrouwen groeide.

Vlak naast het poesje zat hij nu, en voorzichtig, met een wat schuwe terughoudendheid nog, raakte hij met z'n kleine vinger den rug van het katje aan, trok weer vlug terug, griezelig toch.

Maar weer boog hij zich voorover

Sluiten