Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

en dralend, in 'n starre aandachtspanning, durfde hij nu met z'n eene vinger langs het mollige bont van het diertje te strijken, streelend; toen nog eens, beslister al ♦..

„Poes, poesie!... hè?"

„Zoo-dan? hè?... poesie... poes!"

't Katje rilde; even schrok het jongetje.

„Poes, poese-poes. ♦. hè?hoor-es, ja? poesie! ..." „Poes!"

Langs z'n gezichtje fronste onge~ duld ... „Poes-s-s!..."

„Ksss ...! kat...! ksss ...!"

Z'n vinger duwde steviger 'n mollig kuiltje in het donzen kattevel. „Ksss ...! Kat...!"

Dan, teederder weer, begon z'n kleine hand het dier te streelen; even raakt de vingertop het bloederig bekje aan, nieuwsgierig, trekt bang in...

Sluiten