Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

't Ging niet; lam zeeg 't kattelijf

weer neer.

MOp z'n knieën schurkte het jongetje toen tot vlak naast de poes. Nu hield hij de hand met z'n cent vrij, schoof de andere over het rugje, tot diep onder het dier, sjorde het toen op, met 'n ruk, tegen z'n lijf, z'n knuistje krommend, diep in t mollige vel.

„Kom maar, hoor!"

„Kom maar!"

Moeilijk stond hij op, zich steunend op z'n vuist met de Zondagscent, het dier stijf gedrukt tegen z'n kreukerig-opgeschorte blouse.

Even trilden de witte pootjes, kromden nog, als om steun, hingen

toen lam.

Wat hooger schurkte t jongetje de kat op; hij boog zich^ schuin voorover, trok 't dier over z'n heup, om 't makkelijker te dragen, sjouwde

Sluiten