Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Grootje schudde 't hoofd, riep aan de trap: „Henkie, hoor-es.. ♦. I"

Op 't kade-muurtje stond hij in 't water te turen, zacht-snikkend.

Even was het kattelijf blijven drijven; toen zeeg 't kopje neer, 't eerst, en in langzaam gezigzag schommelde 't blank-witte dieper, dieper, lang-grillig-uitgerimpeld onder de wegdeinende watergolfjes; in 't drabbig nat, vergoorde het tot roomiggeel en verschemerde in de diepte; 't was nog maar een vage lichtvlek in 't brons-donkere.. ..

Er kwam een jongen aanslenteren, fluitend.

„Wat is dat, joggie, hebbe ze je kat

in 't water gegooid, hè? Waar

leit-ie? .. . Is-t-ie dat? ... daar?" ...

Z'n handen steunend op z'n knieën, hurkte hij aan den kant neer, tuurde in 't water . . . „Dat?"

Sluiten