Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

dan Zondagsmorgens, dan was ze altijd thee gaan zetten . ♦ . „Ja, da's lang gelede..En even waarde een vage droefheid op ... „Maar hij is toch ook zoo'n lief joggie, kèk hem 'es, zulk mooi blond haar, net z'n grootvader nog, toen-ie jong was, ja . ♦

En oud-grootje prevelde een lang, peinzend gebed, dat op haar lippen bevende wijlde.

Toen stond in de oude trouwe bedstee weer de zegenende zonneglorie van den Zondagmorgen, jubelend als in schoone dagen, lang vergaan. ♦.

Als met gebaar van zegening strekte oud-grootje haar hand over d'r jongen heen, de zacht-bevende, onvaste hand, kreukig van filigraanfijne huidrimpeltjes.... En de dorre vingers streelden den blozend-bloeienden jongenskop, vleiden zich langs

Sluiten