Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

derd rondkijken, z'n hoofdje even geheven.

Plots veert het ranke lijfje op, met 'n schok; en met een doffen bons zit de kleine jongen naast opoe, rechtop; zn oogen hel-wakker

Oud-grootje slaapt weer: ze wil niet weten, dat ze wakker is. „Hij

zal wel weer gaan legge stil

maar !.-... 't is anders al zoo vroeg, al zoo druk...." Om der oogen beven nog schrikrimpeltjes van die plotselinge stoornis; d'r hand ligt nog in zegen-gebaar op 't dek. „Opoe slaapt nog", denkt de jongen. Dan beginnen z'n oogen begeerig te zoeken naar 't getooverde lekkers op de beddeplank. Op z'n vuisten richt hij zich op, reikhalst naar 't zoete goed, nieuwsgierig wat 't zijn zal.

En dan ziet hij 't liggen, naar achter geschoven; maar hij kan niet onderscheiden, wat 't is: 't ligt in

Sluiten