Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

„Ja, hoor, een heele boel!" „Opoe, .... en .... „Zie zoo, nou zal opoe 't theepotje even leeggooien, hè! Stil blijve

legge, joggie !" , . t

Dan sloft ze weg naar t vierkante, in de kamer getimmerde portaaltje. D'r zijïg-grijze haar vlokt warrig-nog van onder haar witte muts, de loshangende banden slungelen op 't paarse jak.

Ze krikt het schuifje weg van de achterdeur, rinkelt de klink los. En dan plots, als n uitbundige vreugde laait 't goudene zonnelicht tegen haar aan, over haar heen, door 't hel-lichte portaaltje naar binnen.

Als een jubelende glorie gloeit nu de breede lichtvlek door de deuropening heen in 't al zonneblijde kamertje; glimt langs de gladbuikige latafel, waar helle lichtflitsjes flikkeren op 't koper beslag; vroolijkt

Sluiten