Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

over de verschoten, fletsbloemige tapijtlapjes, die met de zwarte bultige zoomen tegen elkaar liggen gepast over den steenen vloer.

En met de koele-luchtweelde van den vroegen morgen, die naar binnen tocht, zweeft mee 'n vage, scherp-

reukige goudsbloemengeur

„Opoe, opoe-oe! mag ik d 'r ook uit?" Lang had hij stil liggen rondkijken naar al die mooie dingen van oudgrootje's kamertje, zijn wang stijfgedrukt op den smallen planken bedrand. Nu joeg de dartele zon en de geur van de bloemen zn onrust

weer op „Opoe-óe! ja? mag

ik d'r uit komme? Opoe-óe!"

Z'n beenen bengelen al buiten 't bed. Toch durft hij er nog niet uitspringen.

Haastig sloft ze weer naar binnen.... „Nee, joggie, wacht nou nog 'n klein poosie!"

Sluiten