Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

kamertje droomen oude herinneringen; fluisteren een zachte muziek om haar luisterende ziel

„Opoe, mag ik d'r nou uit, hè opoe? ja?"

„♦ ♦ ♦ ♦ Hè?

„Opoe laat me d'r nou uit

hè opoe? Mag ik d'r dan nou uit... toe nou ... opoe!"

„♦..♦ Hè?... O!... O ja!

ja, ja, ja.... Ja, hoor, kom jij dr dan nou ok maar uit, kom dan maar . ! Voorzichtig,... nee, nee, pas op!... opoe zei je wel helpe ...

pas op zóó ... één, twee "

Ongeduldig staat hij te dansen in de hooge bedsteê, was er veel liever zelf uitgeklauterd; nu komt opoe hem met haar vang-armen in den weg. „♦.. O, opoe!... Dèr!..." Wild werpt hij zich met z'n armen om haar hals, en met 'n pijnlijkverschrikt gekreun knakt oud-groot-

Sluiten