Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

schengeloop was wel een vreemde vroolijkheid, die beloofde . ..

Tot een dof rommelen mompelend opbromt, als 't donker klankgolven van zwart-omwoelde klokken, die luiden, heèl ver .»,

't Gromt rommelend op ... en 't valt terug; dan komt het weer in schokkenden drom ... roffelend f♦•, stom! ♦..

De zware, zwarte geluiden somberbang in de fluïde morgenglansen, de dof-donkere klankenwezens logkrommend de loome lijven, zwaar van eigen somberheid; daarin is de vale weedom en het zwarte leed — en de droeve rouwmompel wil maar niet bedaren ...

Toen luisterde ik en voor mij is gaan komen, als in lichtgouden visioen, 't zacht-wondere droomzingen uit het verre doodenland ..,

Sluiten