Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Bij de halte Grompol en Sragen zouden ongetwijfeld koffh' en suiker worden aangebragt. Men moet evenwel niet uit het oog verliezen dat deze producten eerst per spoor naar Solo en dan naar Samarang moeten worden vervoerd. Zij zouden zoodoende een grooten omweg maken; want van Sragen naar Solo is de afstand 30 kilometers, en van Solo naar Samarang 108 kilometers. Voor dit gedeelte ware het beter een spoorweg te maken van Moengkoeng of Sragen naar Lawang op den spoorweg Samarang-Vorstenlanden. De weg naar Samarang zou daardoor ongeveer 40 kilometers worden bekort. Van Kedoiig-Banteng tot in de vlakte van Tempoeran is het terrein eene min of meer geaccidenteerde boschstreek, die weinig bewoond is.

Het laat zich verwachten, dat de in de residentie Madioen gelegen suikerfabrieken weinig van den nieuw ontworpen spoorweg gebruik zullen maken. Men kan zich daarbij beroepen op hetgeen reeds in Mei 1877 de heer Maarschalk schreeft in eene Memorie, bij het indienen der Indische begrooting voor 1878 door de Regering overgelegd, en als bijlage No. 12 tot de stukken dier begrooting gedrukt.

Men leest op blaz. 72 van dat stuk, met het oog op de thans voorgestelde spcorweglijn: „Eene zorgvuldige regeling der tariven — die natuurlijk ook niet te laag mogen zyn — zal bovendien voor deze lijn te meer noodig zijn, omdat zij voor een groot gedeelte van hare lengte in concurrentie komt met het vervoer te water over de Solorivier en de Brantas, waaraan, hoe tijdroovend, onzeker en dikwijls gevaarlijk voor de goederen deze transportwijze ook is, toch bij de hooge spoorwegtariven de voorkeur zal worden gegeven voor alle producten en goederen, die weinig waarde hebben, en waarbij dus verlies aan tijd en kansen op verlies of beschadiging van het goed door kleine besparingen op den prijs der vrachten spoedig worden gedekt".

§ 4. In verband met het voorafgaande werd door eenige leden aangemerkt dat , voor zoover de ontworpen spoorweg in het belang van het verbinden van de plaatsen van productie met de afvoerhavens zou worden aangelegd, het veel beter was dien te doen loopen van Madioen tot Sragen en dan nabij laatstgenoemde plaats te verbinden met de halte Lawang van den spoorweg Samarang-Vorstenlanden. De hier in aanmerking komende producten zouden dan niet den omweg over Solo behoeven te maken, om van daar Samarang te worden getransporteerd. Daartegen werd echter aangevoerd, dat die rigting wel vroeger in aanmerking is gekomen, maar dat bij het doen van nader onderzoek het maken van den omweg over Solo verkieselijk is voorgekomen, en zulks ook met het oog op het personenvervoer. Zoo als de spoorweg thans zou worden aangelegd, loopt hij wel niet over zijne geheele uitgestrektheid, maar toch voor een goed deel door eene sterk bevolkte streek, terwijl dan toch de ondervinding geleerd heeft, dat de inlanders waar de gelegenheid daartoe

Sluiten